گفت: ایهاالناس! همهتان میدانید که «انَّ ابْنی هذا هُوَ الْمَهْدی» مهدی امت همین پسر من است، همهتان بیایید با او بیعت کنید. اینجا بود که منصور گفت: «نه به عنوان مهدی امّت. به عقیده من هم آن کسی که زمینه بهتر دارد همین جوان است. راست میگوید، بیایید با او بیعت کنید.» همه گفتند راست میگوید، و قبول کردند که با محمد بیعت کنند و بیعت کردند. بعد که همهشان با او بیعت کردند فرستادند دنبال امام جعفر صادق [١] وقتی که حضرت صادق وارد شد، همان عبد اللَّه محض که مجلس را اداره میکرد، از جا بلند شد و حضرت را پهلوی خودش نشاند و بعد همان سخنی را که قبلًا گفته بود تکرار کرد که اوضاع چنین است و همهتان میدانید که این پسر من مهدی امت است؛ دیگران بیعت کردند، شما هم بیا با مهدی امت بیعت کن. فَقالَ جَعْفَرٌ: لا تَفْعَلوا. امام جعفر صادق گفت: نه، این کار را نکنید. فَانَّ هذَا الْامْرَ لَمْ یأْتِ بَعْدُ، إنْ کنْتَ تَری (یعنی عبد اللَّه) أَنَّ ابْنَک هذا هُوَالْمَهْدِی فَلَیسَ بِهِ وَ لا هذا اوانَهُ. آن مسأله مهدی امت که پیغمبر خبر داده، حالا وقتش نیست. عبد اللَّه! تو هم اگر خیال میکنی این پسر تو مهدی امت است، اشتباه میکنی. این پسر تو مهدی امت نیست و اکنون نیز وقت آن مسأله نیست. وَ انْ کنْتَ انَّما تُریدُ انْ تُخْرِجَهُ غَضَباً للَّهِ وَ لْیأْمُرْ بِالْمَعْروفِ وَ ینْهَ عَنِ الْمُنْکرِ فَانّا وَاللَّهِ لا نَدَعُک فَانْتَ شَیخُنا وَ نُبایعُ ابْنَک فِی الْامْرِ. حضرت وضع خودش را بسیار روشن کرد، فرمود: اگر شما میخواهید به نام مهدی امت با این بیعت کنید من بیعت نمیکنم، دروغ است، مهدی امت این نیست، وقت ظهور مهدی هم اکنون نیست؛ ولی اگر قیام شما جنبه امر به معروف و نهی از منکر و جنبه مبارزه ضدّ ظلم دارد، من بیعت میکنم.

بنابراین در اینجا وضع امام صادق صددرصد روشن است. امام صادق حاضر شد با اینها در مبارزه شرکت کند ولی تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر و مبارزه با ظلم، و حاضر نشد همکاری کند تحت عنوان اینکه این مهدی امت است. گفتند: خیر، این مهدی امت است و این امر واضحی است. فرمود: من بیعت نمیکنم. عبد اللَّه ناراحت شد. وقتی که عبد اللَّه ناراحت شد حضرت فرمود: عبد اللَّه! من به تو بگویم: نه تنها پسر تو مهدی امت نیست، نزد ما اهل بیت اسراری است، ما میدانیم که کی خلیفه میشود و کی خلیفه نمیشود. پسر تو خلیفه نمیشود و کشته خواهد شد. ابوالفرج

[١]. ابوالفرج میگوید بعضی از راویها اینطور نقل کردهاند که در اینجا عبد اللَّه گفت: نه، دنبال جعفر نفرستید زیرا اگر او بیاید موافقت نمیکند و این وضع را بهم میزند، ولی دیگران گفتند: نه، بفرستید، و بالأخره فرستادند؛ و بعضی گفتهاند عبد اللَّه چنین حرفی نزد.