«شما انضباط و اطاعت را حفظ کنید. به هرچه میگویم عمل کنید. اگر چیزی دیدید که به نظرتان عجیب و غیرقابل قبول آمد در رد و انکار شتاب نکنید. من در هر کاری تا وظیفهای تشخیص ندهم و عذری نزد خدا نداشته باشم اقدام نمیکنم.

خدای بینا همه ما را میبیند و به همه کارها احاطه دارد.

«من طبعا رغبتی به تصدی خلافت ندارم، زیرا از پیغمبر شنیدم: «هرکس بعد از من زمام امور امت را به دست بگیرد در روز قیامت بر صراط نگه داشته میشود و فرشتگان نامه اعمال او را جلوش باز میکنند، اگر عادل و دادگستر باشد خداوند او را به موجب همان عدالت نجات میدهد و اگر ستمگر باشد صراط تکانی میخورد که بند از بند او باز میشود و سپس به جهنم سقوط میکند.».

«اما چون شما اتفاق رأی حاصل کردید و مرا به خلافت برگزیدید، برای من شانه خالی کردن امکان نداشت.».

آنگاه به طرف راست و چپ منبر نگاه کرد و مردم را از نظر گذراند و به کلام خود چنین ادامه داد:

«ایهاالناس! من الآن اعلام میکنم: آن عده که از جیب مردم و بیت المال جیب خود را پر کرده املاکی سر هم کردهاند، نهرها جاری کردهاند، بر اسبان عالی سوار شدهاند، کنیزکان زیبا و نرم اندام خریدهاند و در لذات دنیا غرق شدهاند، فردا که جلو آنها را بگیرم و آنچه از راه نامشروع به دست آوردهاند از آنها باز بستانم و فقط به اندازه حقشان- نه بیشتر- برایشان باقی گذارم، نیایند و بگویند علی بن ابی طالب ما را اغفال کرد. من امروز در کمال صراحت میگویم، تمام مزایا را لغو خواهم کرد، حتی امتیاز مصاحبت پیغمبر و سوابق خدمت به اسلام را. هرکس در گذشته به شرف مصاحبت پیغمبر نائل شده و توفیق خدمت به اسلام را پیدا کرده، اجر و پاداشش با خداست. این سوابق درخشان سبب نخواهد شد که ما امروز در میان آنها و دیگران تبعیض قائل شویم. هرکس امروز ندای حق را اجابت کند و به دین ما داخل شود و به قبله ما رو کند، ما برای او امتیازی مساوی با مسلمانان اولیه قائل میشویم. شما بندگان خدایید و مال مال خداست و باید بالسویه در میان همه شما تقسیم شود. هیچ کس از این نظر بر دیگری برتری ندارد. فردا حاضر شوید که مالی در بیت المال هست و باید تقسیم شود.»