مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٨ - مضیقه بی آبی

جوش آورد. آماده کارزار شدند و با یک حمله سنگین دشمن را تا فاصله زیادی عقب راندند و «شریعه» را تصاحب کردند.

در این وقت عمرو بن العاص که پیش بینیاش به وقوع پیوسته بود، به معاویه گفت: «حالا اگر علی و سپاهیانش معامله به مثل کنند و با تو همان کنند که تو با آنها کردی، چه خواهی کرد؟ آیا میتوانی بار دیگر «شریعه» را از آنها بگیری؟».

معاویه گفت: «به عقیده تو علی اکنون با ما چگونه رفتار خواهد کرد؟».

گفت: «به عقیده من علی معامله به مثل نخواهد کرد و ما را در مضیقه بیآبی نخواهد گذاشت. او برای چنین کارها نیامده است.».

از آن سو سپاهیان علی بعد از آنکه یاران معاویه را از شریعه دور کردند از علی خواستند اجازه بدهد مانع آب برداشتن یاران معاویه بشوند. فرمود:

«مانع آنها نشوید، من به این گونه کارها که روش جاهلان است دست نمیزنم.

من از این فرصت استفاده میکنم و مذاکرات خود را با آنها براساس کتاب خدا آغاز میکنم. اگر پیشنهادها و صلاح اندیشیهای من پذیرفته شد که چه بهتر، و اگر پذیرفته نشد با آنها میجنگم، اما جوانمردانه، نه از راه بستن آب به روی دشمن. من هرگز دست به چنین کارها نخواهم زد و کسی را در مضیقه بیآبی نخواهم گذاشت.».

آن روز شام نشده بود که سپاهیان علی و سپاهیان معاویه با یکدیگر میآمدند و آب برمیداشتند و کسی متعرض سپاهیان معاویه نمیشد [١]