مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠٩ - مهاجران حبشه

سخن جعفر که به اینجا رسید، نجاشی گفت: «از آن کلماتی که پیغمبر شما میگوید وحی است و از جهان دیگر به سوی او آمده، چیزی حفظ هستی؟».

جعفر: «بلی.».

نجاشی: «مقداری بخوان.».

جعفر با درنظرگرفتن وضع مجلس، که همه مسیحی مذهب بودند و خود پادشاه هم شخصا مسیحی بود و «اسقف» ها همه کتاب مقدس انجیل را جلو گذاشته بودند و مجلس از احساسات مسیحیت موج میزد، سوره مبارکه مریم را- که مربوط به مریم و عیسی و یحیی و زکریاست- آغاز کرد و آیات آن سوره را که فاصلههای کوتاه و خاتمههای یکنواخت آنها آهنگ مخصوصی پدید میآورد، باطمأنینه و استحکام خواند. جعفر ضمنا خواست با خواندن این آیات منطق معتدل و صحیح قرآن را درباره عیسی و مریم برای مسیحیان بیان کند، و بفهماند که قرآن در عین اینکه عیسی و مریم را به منتها درجه تقدیس میکند، آنها را از حریم الوهیت دور نگاه میدارد. مجلس وضع عجیبی به خود گرفت، اشکها همه بر گونهها جاری شد.

نجاشی گفت: «به خدا حقیقت آنچه عیسی گفته همینهاست. این سخنان و سخنان عیسی از یک ریشه است.».

بعد رو کرد به نمایندگان قریش و گفت: «بروید دنبال کارتان.» هدایای آنها را هم به خودشان رد کرد.

نجاشی بعدا رسما مسلمان شد و در سال نهم هجری از دنیا رفت. رسول اکرم از دور بر جنازهاش نماز خواند [١]