جامعه ما و بلكه همه جوامع است، زيرا معضل كودكان بى‌سرپرست و همين‌طور كودكان بدسرپرست مسئله‌اى است كه فراگير است و در هر جامعه‌اى وجود دارد، فرزند خواندگى در طول تاريخ با اهداف گوناگون وجود داشته كه گروهى طفلى را به عنوان فرزند قبول مى‌كردند بدون اينكه رابطه نسبى و هيچ قرابتى وجود داشته باشد. زن و شوهرى يك كودك را به فرزندى خود قبول مى‌كنند در حالى كه پدر و مادر واقعى‌اش نيستند. اين مسئله قبل از اسلام هم بوده، امّا در اسلام به ادعاى برخى منسوخ و به ادعاى برخى ديگر متحول شده است. البته بحث شده كه اساساً در سوره مباركه احزاب، آيا فرزند خواندگى منسوخ شده يا اينكه فقط آثار حقوقى‌اش متحول شده و تغيير كرده است. همانطور كه مستحضريد قانونى تحت عنوان حمايت از كودكان بى‌سرپرست در سال ١٣٥٣ به تصويب رسيد كه با توجه به شرايط و احكامى كه در اين قانون ذكر شده، كودكان بى‌سرپرست به زن و شوهر فاقد اولاد سپرده مى‌شد. در اين قانون كه هم اكنون هم جريان دارد شرايطى ذكر شده از جمله اينكه زوجينى كه متقاضى فرزند خواندگى يا حمايت از يك طفل بى سرپرست هستند بايد تقاضاى خودشان را به دادگاه صالحه به طور مكتوب عرضه كنند، يك سرى شرايطى را بايد داشته باشند از جمله اينكه سلامت جسمى و روانى داشته باشند، يكى از والدين به سن ٣٠ سال رسيده باشد، تمكن مالى و صلاحيت اخلاقى داشته‌