درست است كه هست، تاريخچه‌اش هم نشان مى‌دهد كه بعد از اسلام به وجود آمده است، اما به هر حال به قواعدى تمسك مى‌شود كه آن هم باعث افتخار است كه علماى اسلامى آن را توليد كرده‌اند. اما آن كه صد در صد در دامن ادبيات اسلامى توليد شده علم اصول است و از مفاخر دانش اسلامى است.

من دارم در جايى صحبت مى‌كنم كه در همين كوچه منزلمان بود. يادم مى‌آيد كه از همين كوچه رد مى‌شديم و مى‌رفتيم منزل و بر مى‌گشتيم، مى‌گفتيم اينهايى كه مى‌خوانيم چه فايده‌اى دارد؟ يك گرد مرگ بعد از جريان سال ١٣٤٢ در قم پاشيده شده بود كه يك دلسردى همه را گرفته بود. اما الآن دارم براى دوستان اهل فضل مى‌گويم، خدا شاهد است به آن درجه‌اى رسيدم كه احساس مى‌كنم با تمام وجودم مى‌گويم كه اين دانش يكى از دانشهايى است كه از مفاخر دانش اسلامى است كه اگر كسى به مظلوميتش سخن بگويد كه اين عرضه نشده به جهان و به بيرون از جهان اسلام حق است، البته تازه دارد شروع مى‌شود و هر جا مطرح شده مجامع علمى با استقبال برخورد مى‌كنند، چون يك دانش پيشرفته‌اى است، به خصوص اصول شيعه، نه اصول اهل تسنن؛ اصول اهل تسنن يك قواعد بسيار محدودى است كه اصلًا رويش فكر نشده است، كارى كه شيعه كرده بسيار پيشرفته است. پس اولين ويژگى اين دانش اين است كه در دامن ادبيات اسلامى متولد شده و همين جا هم رشد كرده و كاملًا بومى است.