يعنى اينكه در مكان مشتمل بر موكت نماز خواندن (نه روى موكت سجده كردن) جايز است يا جايز نيست، از حيث صلاتى، اطلاق دليل صلات مى گويد عيبى ندارد، اما از حيثيت ديگر اين كه آيا بودن در مكان موكت‌دار و يا غصبى ناشايست است، دليل صلات نسبت به آن سكوت دارد و لذا يا بايد به اصل عملى تمسك بشود يا به دليل اجتهادى كه متضمن جواز كون بر اين مكان جداى از صلات است.

استاد نجفى‌

مثلا عرض مى كنم اگر دليلى گفت غنا حرام است‌

استاد قائنى‌

خواهش ميكنم مثال تكثير نشود همين صلات در مكان مغصوب را شما فرض بفرماييد صلات در مكان غير مغصوب فرض بكنيد.

استاد نجفى‌

من به نظرم اين مسئله بهتر جا ميافتد.

شما مى فرماييد حيث غنا بودن نظر دارد از ديگر حيث ها نظر ندارد و ساكت است اطلاق هم ندارد، نسبت به ديگر حيث ها، الان من احتمال مى دهم كه غناى كه موجب گريه ى مثلا بر سيد الشهدا بشود خارج از عنوان غناست.