تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٧٩ - نظری به سوره مبارکه

سوره حشر

اشاره

در مدینه نازل شده و بیست و چهار آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- حشر پانزدهمین سوره است که بعد از سوره بینه در مدینه نازل گردید در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره پنجاه و نهم است، در آغاز این سوره به اجلاء یهود بنی نضیر اشاره شده.
در مجمع البیان از سیره ابن اسحاق نقل کرده که اجلاء بنی نضیر بعد از آن بود که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله از جنگ «احد» برگشت ولی زهری گفته است:
اجلاء آنها پیش از جنگ «احد» و شش ماه بعد از جنگ «بدر» اتفاق افتاد.
علی هذا بنا بر قول ابن اسحاق نزول این سوره در اواخر سال سوم هجرت و یا در اوائل سال چهارم واقع شده است چون جنگ «احد» در روز پانزدهم شوال سال سوم اتفاق افتاد و بنا بر قول زهری نزول آن در اوائل سال سوم بوده است زیرا «جنگ بدر» در رمضان سال دوم واقع گردید.
٢- عدد آیات آن به اتفاق قارئان بیست و چهار است، کسی در این زمینه اختلاف نکرده است.
در تفسیر خازن گوید: این سوره دارای چهارصد و چهل کلمه و هزار و نهصد و سیزده حرف می‌باشد و اللَّه اعلم.
٣- تسمیه آن به «حشر» به علّت وقوع این کلمه در اول آن است و جریان حشر و اجلاء بنی نضیر از مطالب شاخص آن می‌باشد «تسمیة الکل باسم الجزء»