تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٢٠ - شرحها
٢٩- قدرتم از من تباه گردید.
٣٠- بگیرید او را و به غل در آورید.
٣١- سپس به آتش بزرگ داخل کنید.
٣٢- آن گاه در زنجیری که طول آن هفتاد ذراع است داخلش نمائید.
٣٣- که او به خدای بزرگ ایمان نمیآورد.
٣٤- و به طعام مساکین تشویق نمینمود.
٣٥- پس امروز در اینجا برای او مهربانی نیست.
٣٦- و نه طعامی مگر از چرک.
٣٧- نمیخورد آن را مگر خطا کاران.
کلمهها
ذرعها: ذرع: اندازه کردن طول پارچه با ذراع. در قاموس و اقرب- الموارد آمده: ذراع از مرفق تا سر انگشت وسط دست است.
اسلکوه: سلک (بفتح- س) داخل شدن و داخل کردن اسلاک: داخل کردن.
یحض: حض: ترغیب و تشویق.
غسلین:
طبرسی فرموده: غسلین چرکی است که با سیلان از ابدان اهل آتش شسته و ریخته
میشود به نظر میآید: آن عبارت اخرای غساله است در تفاسیر دیگر «صدید اهل
النار» گفتهاند.
شرحها
بقیه فصل دوم از مطالب سه گانه سوره در بیان حالات اهل عذاب و واویلای آنهاست (نعوذ باللّه من النار).
٢٥
و ٢٦- وَ أَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِشِمالِهِ فَیَقُولُ یا لَیْتَنِی
لَمْ أُوتَ کِتابِیَهْ وَ لَمْ أَدْرِ ما حِسابِیَهْ.