تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٦٤ - نظری به سوره مبارکه

سوره انسان

اشاره

در مدینه نازل شده و سی و یک آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- سوره انسان دوازدهمین سوره است که بعد از سوره رحمن در مدینه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره هفتاد و ششم است.
٢- عدد آیات آن به اجماع اهل قرائت سی و یک است (مجمع البیان).
در تفسیر خازن می‌خوانیم که این سوره دارای دویست و چهل کلمه و هزار و پنجاه و چهار حرف است.
٣- تسمیه آن به «انسان» به علت آمدن این کلمه در اوّل آنست یعنی:
تسمیه کل به اسم جزء است سوره دهر و سوره ابرار نیز نامیده شده است.
٤- سوره مبارکه یا همه‌اش در مدینه نازل شده و یا تا آیه سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً/ ٢٢ در مدینه و بقیه در مکه، نازل شده است چون روایات مستفیض بلکه متواتر داریم که آیات اول آن در باره نذر امیر المؤمنین علیه السّلام و خانواده‌اش می‌باشد، آنها که همه سوره را مکی گفته‌اند مانند قتاده و غیره ظاهرا از فضیلت اهل بیت علیهم السّلام رنج می‌برده‌اند.
امین الاسلام طبرسی فرموده: شیعه و اهل سنت نقل کرده‌اند آیات إِنَّ الْأَبْرارَ یَشْرَبُونَ تا آیه وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً نازل شده است در باره علی و فاطمه و حسن و حسین صلوات اللَّه علیهم و کنیزی که به نام فضه داشتند، چنان که