تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٤٣ - نظری به سوره مبارکه

سوره قیامت

اشاره

در مکه نازل شده و چهل آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- سوره قیامت سی و یکمین سوره است که بعد از سوره قارعه در مکه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره هفتاد و پنجم می‌باشد، از آیات آن معلوم می‌شود که بعد از سال سوم بعثت و نزول آیه فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِینَ حجر/ ٩٤، نازل شده است.
٢- عدد آیات آن در قرائت کوفی چهل و در قرائت دیگران سی و نه است چون در قرائت کوفی لا تُحَرِّکْ بِهِ لِسانَکَ لِتَعْجَلَ بِهِ
/ ١٦ یک آیه حساب شده و در قرائت دیگران تا إِنَّ عَلَیْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ
ادامه یافته است (مجمع) در تفسیر خازن کلمات آن را صد و نود و نه و حروف آن را ششصد و پنجاه گفته است.
٣- تسمیه آن به «قیامه» به علت وقوع این کلمه در اول آنست وانگهی این سوره همه‌اش در باره قیامت می‌باشد، ظاهرا این تسمیه توسط حضرت رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله بوده است و اللَّه العالم.
٤- سوره مبارکه چنان که از مطالب آن بر می‌آید مکی است ظاهرا کسی به خلاف آن نظر نداده است.