تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٢ - کلمهها

١٩- آیا نگاه نکرده‌اند به پرندگان در بالای آنها که بال گشادگانند وبال جمع می‌کنند، جز خدا آنها را کسی نگاه نمی‌دارد، او به هر چیز بیناست.
٢٠- آیا کیست اینکه او برای شما لشکر است و جز خدا یاریتان می‌کند؟ نیستند کافران مگر در فریفته شدن.
٢١- آیا کیست اینکه به شما روزی می‌دهد اگر خدا روزی خویش را قطع کند؟ بلکه کفار در عصیان و نفرت، لجاجت به خرج می‌دهند.
٢٢- آیا پس کسی که سر به زیر راه می‌رود هدایت یافته‌تر است یا کسی که ایستاده بر راه راست می‌رود؟!

کلمه‌ها

ذلول: رام. ذل به کسر اول به معنی رام شدن است، ناقه ذلول شتر رام را گویند که چموش نیست.
مناکب: نکب: عدول «نکب عنه: عدل» منکب: شانه انسان و ناحیه هر چیز است، در مجمع فرموده: «منکب کل شی‌ء اعلاه و اصله الجانب» جمع آن مناکب است، راغب گوید: آن به معنی شانه است، اطلاقش بر زمین بطور استعاره می‌باشد.
نشور: طبرسی فرموده: نشور زندگی بعد از مرگ است «انشره اللَّه:
احیاه» نشر در اصل به معنی گستردن و گسترده شدن است.
یخسف: خسف: فرو رفتن و فرو بردن «خسفه اللَّه و خسف هو».
تمور: مور: جریان سریع. «مار الدم علی وجهه» خون بر چهره‌اش جاری شد. ظاهرا منظور از آن حرکت مار پیچی است «المور:
تردد الشی‌ء بالذهاب و المجی‌ء» (مجمع).
حاصب: حصب: انداختن یا انداختن سنگریزه. حاصب: با دو طوفان ریگ افشان. (طوفانی که سنگها را پرتاب می‌کند).