تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٨٦ - اشاره

کننده امتحان شده را از کثرت امتحان کهنه می‌کنند.
یصرمنها: صرم: قطع و چیدن.
طاف: طوف: دور زدن. «طاف الشی‌ء: دار حوله».
صریم: قطع شده، چیده شده. فعیل به معنی مفعول است.
اغدوا: غدوة و غداة: بامداد. یا از اول صبح تا طلوع آفتاب. «اغدوا»:
در بامداد بروید.
یتخافتون: خفت: آهسته سخن گفتن. خفوت: ساکت و آرام شدن. تخافت بین الاثنین است.
حرد: منع کردن. قصد کردن نیز گفته‌اند، این کلمه یک بار بیشتر در قرآن نیامده است.

شرحها

اشاره

به نظر می‌آید: منظور از این داستان آنست که: اهل آن باغ در اثر غفلت و نادانی نتوانستند از محصول باغ و از نعمتی که خدا داده بود استفاده کنند، پشیمانی بعدی نیز فائده‌ای ندارد، همین طور اهل مکه نتوانستند از رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله استفاده کنند، و خود را به سعادت رسانند. رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله در محیط آنها به دنیا آمد و در آنجا تربیت شد و در آنجا به رسالت رسید، ولی از دست آنها رفت، اهل مدینه از او قدردانی کرده و به سعادت رسیدند و اللَّه اعلم.
المیزان در رابطه با وجه تشبیه فرموده: در این تشبیه دلالت هست بر اینکه عذاب مکذبین حتمی است، ولی آنها غافلند و به جمع مال و تکثیر اولاد مشغولند بی‌آنکه خدا را شکر کنند و راه حق را بروند تا ناگهان اجل فرا رسد و یا یک عذاب دنیوی آنها را بگیرد و بدانند که مال و اولاد فائده‌ای ندارد، چنان که این