تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٨٤ - مطالب و غرض سوره

سوره تغابن

اشاره

در مدینه نازل شده و هیجده آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- تغابن بیست و دومین سوره است که بعد از سوره تحریم در مدینه نازل گردید از آیات آن معلوم می‌شود در موقعی نازل شده که انفاق در راه خدا و تحمل شدائد جنگ و شهید شدن مطرح و مورد گفتگو بوده است، در ترتیب فعلی قرآن مجید سوره شصت و چهارم می‌باشد.
٢- عدد آیات آن به اتفاق قارئان هیجده آیه است، در تفسیر خازن می‌خوانیم که این سوره از دویست و چهل و یک کلمه و هزار و هفتاد حرف فراهم آمده است.
٣- تسمیه آن به «تغابن» به علّت آمدن این کلمه در آیه نهم آن است یَوْمَ یَجْمَعُکُمْ لِیَوْمِ الْجَمْعِ ذلِکَ یَوْمُ التَّغابُنِ به نظر می‌آید که این نامگذاری توسط حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله بوده است.
٤- سوره مبارکه به شهادت آیات آن، مدنی است، مفسران نیز چنین گفته‌اند.
ابن عباس گوید: همه آن در مکه نازل شده مگر سه آیه اخیر که مدنی است (مجمع البیان) این سخن ظاهرا اجتهادی است از ابن عباس.

مطالب و غرض سوره

در المیزان فرموده: این سوره شبیه است به سوره حدید و سیاق و نظم آن