تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٣ - شرحها

کلمه‌ها

خسار: خسر، خسران و خسار: ضرر و زیان، به معنی ضلالت نیز آید.
نظیر: وَ لا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَساراً.
کبار: مبالغه کبیر است، با تشدید و تخفیف هر دو خوانده‌اند «الکبار:
مبالغة فی الکبیر».
ودا: ود، سواع، یغوث، یعوق و نسر، نام بتهای قوم نوح علیه السّلام است.
لا تذر: و ذر: ترک کردن، انداختن از روی بی‌اعتنایی. از این ماده، ماضی، مصدر و اسم فاعل به کار نرفته است «لا تذر»: ترک نکن.
دیار: ساکن دار. راغب گوید: مبالغه نیست و گرنه گفته می‌شد دوار در مجمع از زجاج نقل کرده گویند «ما بالدار دیار» یعنی در خانه کسی نیست که در زمین بگردد.
کفار: مبالغه کافر است.
تبار: هلاکت، «التبار: الهلاک».

شرحها

در آیات فوق اولا بقیه شکایت آن حضرت نقل شده که به خدا عرضه می‌دارد:
خدایا اینان مرا مخالفت کرده و از سران مشرکان اطاعت نمودند و آنها امرشان کردند تا در پرستش بتها باقی بمانند، آن گاه خدا فرماید که: آنها در اثر گناهان غرق و هلاک شدند.
ثانیا: دو دعا از نوح علیه السّلام نقل می‌کند یکی درباره مشرکان که گفت:
خدایا احدی از اینها را باقی مگذار، دیگری در باره مؤمنان از اصحاب خود