تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٤٢ - شرحها

شرحها

در این آیات می‌خوانیم زنان نوح و لوط علیهما السّلام با آنکه زن پیامبر بودند در اثر کفر به آتش رفتند، نوح و لوط به آن دو فائده‌ای نبخشیدند اما زن فرعون با آنکه همسرش فرعون ادعای خدایی می‌کرد به بهشت رفت و نیز مریم مادر عیسی در اثر عفت و دوام اطاعت خویش، ضرب المثل شد و خدا اعجاز خود را در وجود او آشکار کرد، با دقت در اول سوره که درباره زنان حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله بود می‌فهمیم که آیات در صدد بیان آنست که تنها زن پیامبر بودن در نجات انسان کافی نیست باید ایمان و عمل داشته باشد.
و نیز معلوم می‌شود که ملاک سعادت در اسلام ایمان و عمل صالح است، قوم، نژاد، خانواده، نسب و امثال آن را در سعادت، پیش خدا دخلی نیست.
١٠- ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِینَ کَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ منظور از ضرب این مثل آنست که دانسته شود، کفر، انسان را داخل آتش می‌کند هر کس که باشد، اتصال به بندگان خالص خدا در این زمینه فائده‌ای ندارد. «للذین» متعلّق است به «مثلا» یعنی خدا مثلی زده برای مجسم و روشن کردن وضع آنان که کافر شده‌اند، «امرأة» مفعول «ضرب» می‌باشد.
در تفسیر برهان از امام صادق صلوات اللَّه علیه نقل شده: این آیه مثل است برای عائشه و حفصه:
«مثل ضربه اللَّه سبحانه لعائشة و حفصة ان تظاهر تا علی رسول صلی اللَّه علیه و آله و افشتا سره».
کانَتا تَحْتَ عَبْدَیْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَیْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ یُغْنِیا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَیْئاً وَ قِیلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِینَ