تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٠ - کلمهها

١٥- پس امروز نه از شما عوضی گرفته می‌شود و نه از کفار، جایگاه شما آتش است آن سرپرست شما و بد جایگاه است.

کلمه‌ها

بشری: بشری و بشارت: مژده. (خبر خوش).
نقتبس: اقتباس: گرفتن آتش. قبس شعله‌ای از آتش است که از آتش بزرگی گرفته شود نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِکُمْ یعنی از نور شما نور بگیریم.
سور: دیوار. «قبل» (بر وزن عنب): طرف.
تربصتم: تربص: انتظار.
امانی: امنیة: آرزوی کاذب، جمع آن امانی است آن به معنی دروغ نیز آید، در آرزوی حق نیز به کار رود، نظیر وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِیٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّی أَلْقَی الشَّیْطانُ فِی أُمْنِیَّتِهِ ... حج/ ٥٢.
غرور: فریب دهنده. مانند: مال، جاه، شهوت و شیطان.
انظرونا: نظر اگر متعدی بنفسه باشد به معنی انتظار و مهلت و اگر با «الی» باشد به معنی نگاه کردن و اگر با «فی» باشد به معنی تأمل و دقت کردن است.
فدیه: فدی، فدیه، فداء: عوض. عوضی که انسان از برای خود می‌دهد.
مأوی: جایگاه. «اوی» نازل شدن، منضم شدن.
مولاکم: مولی: سرپرست. مالک عبد، رفیق، غلام. آن در آیه به معنی سرپرست یا سزاوار است.