تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٢ - کلمهها

٣- مقام خدا والاتر است، نه زنی اخذ کرده و نه فرزندی.
٤- و سفیه ما بر خدا دروغ می‌بست.
٥- ما گمان می‌کردیم که انس و جن هرگز به خدا دروغ نمی‌بندد.
٦- و هست مردانی از انس که پناه می‌برند به مردانی از جن و بر آنها طغیان افزودند.
٧- و انس مانند شما جن، گمان کردند که هرگز خدا کسی را به پیامبری مبعوث نمی‌کند.
٨- و ما آسمان را لمس کردیم و یافتیم آن را که از نگهبانان و شهابها پر شده است.
٩- و ما در آسمان در محلهای نشستن برای استماع می‌نشستیم هر که اکنون استماع کند، شهابی را در کمین می‌یابد.
١٠- و ما نمی‌دانیم. آیا شری به اهل زمین اراده شده یا پروردگارشان به آنها کمالی اراده کرده است.

کلمه‌ها

نفر: گروه و دسته. در قاموس گوید: گروهی از مردان که از ده نفر کمتر باشد.
جن: پوشیده. مستور از حواس، مصدر به معنی مفعول است، راغب گوید: «اصل الجنّ: ستر الشی‌ء عن الحاسة، به جنّ از جهت پوشیده و نادیدن بودن جن گفته شده است.
جد: عظمت و مقام. آن در اصل به معنی قطع، عظمت و مقام را از آن جد گویند که از هر عظمت دیگر منقطع است.
شطط: تجاوز از حد و اندازه. قول باطل و دروغ را شطط گویند که از حد تجاوز کرده است.
رهقا: طغیان و گمراهی (مجمع- صحاح) در اصل به معنی رسیدن و پوشاندن است، گویی طغیان و گمراهی انسان را می‌پوشاند.
حرس: نگهبانها. محافظها. مفرد آن حارس است.