تفسيراحسنالحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٧٥ - اشاره
[سوره الإنسان (٧٦): آیات ١١ تا ٢٢]
اشاره
فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ
سُرُوراً (١١) وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِیراً (١٢)
مُتَّکِئِینَ فِیها عَلَی الْأَرائِکِ لا یَرَوْنَ فِیها شَمْساً وَ لا
زَمْهَرِیراً (١٣) وَ دانِیَةً عَلَیْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها
تَذْلِیلاً (١٤) وَ یُطافُ عَلَیْهِمْ بِآنِیَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَکْوابٍ
کانَتْ قَوارِیرَا (١٥)
قَوارِیرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِیراً
(١٦) وَ یُسْقَوْنَ فِیها کَأْساً کانَ مِزاجُها زَنْجَبِیلاً (١٧)
عَیْناً فِیها تُسَمَّی سَلْسَبِیلاً (١٨) وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدانٌ
مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَیْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً (١٩) وَ
إِذا رَأَیْتَ ثَمَّ رَأَیْتَ نَعِیماً وَ مُلْکاً کَبِیراً (٢٠)
عالِیَهُمْ
ثِیابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ
وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً (٢١) إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً
وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً (٢٢)
١١- خدا آنها را از عذاب آن روز نگاه دارد و بدهد به آنها زیبایی خاص و سرور کاملی را.
١٢- و پاداش دهد به آنها بهشتی و حریری.