تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٣٩ - کلمهها

[سوره المدثر (٧٤): آیات ٤٩ تا ٥٦]

اشاره

فَما لَهُمْ عَنِ التَّذْکِرَةِ مُعْرِضِینَ (٤٩) کَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ (٥٠) فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ (٥١) بَلْ یُرِیدُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ یُؤْتی صُحُفاً مُنَشَّرَةً (٥٢) کَلاَّ بَلْ لا یَخافُونَ الْآخِرَةَ (٥٣)
کَلاَّ إِنَّهُ تَذْکِرَةٌ (٥٤) فَمَنْ شاءَ ذَکَرَهُ (٥٥) وَ ما یَذْکُرُونَ إِلاَّ أَنْ یَشاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوی وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ (٥٦)
٤٩- آنها را چه شده که از قرآن در حال اعراض هستند.
٥٠- گویی خران رم کرده‌اند.
٥١- که از شیری گریخته است.
٥٢- بلکه هر کس از آنها می‌خواهد نامه‌های گسترده و باز شده داده شود.
٥٣- نه، بلکه از آخرت نمی‌ترسند.
٥٤- نه، آیات قرآن موعظه است.
٥٥- هر که بخواهد از آن پند گیرد.
٥٦- و پند نمی‌گیرند مگر آنکه خدا بخواهد، خدا اهل تقوی و اهل آمرزش است.

کلمه‌ها

تذکرة: یاد آوری. مصدر ذکر، یذکر از باب تفعیل است.