تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٣ - شرحها

شهب: شهاب: تکه آتش چنان که در مجمع گفته است، بعضی‌ها شعله آتش گفته‌اند، جمع آن شهب است.
رصدا: رصد: مراقبت کردن و چیزی را زیر نظر گرفتن، و نیز به معنی مراقب و مراقبت شده آید (کمین کننده و کمین شده).

شرحها

در این آیات می‌خوانیم: گروهی از جن قرآن خواندن آن حضرت را گوش داده و به قوم خود خبر برده‌اند که: ما قرآن عجیبی شنیدیم که به کمال هدایت می‌کند، به خدا ایمان آوردیم، و هرگز به او شریک قرار نخواهیم داد، مقام خدا بالاتر از آنست که زن یا فرزندی داشته باشد، این نسبت را ابلهان ما به خدا بسته‌اند، ما گمان نداشتیم که جن و انس به خدا دروغ بندد ولی معلوم شد که دروغ بسته و به او نسبت زن و فرزند داده‌اند.
ما برای شنیدن صداهای آسمانی در محلهایی از آسمان می‌نشستیم ولی الان آسمان پر از پاسبان و شهاب است و از بالا رفتن ما جلوگیری می‌کنند، نمی‌دانیم آیا شری نازل خواهد شد یا خیری؟! ١- قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً [١].
از این آیه معلوم می‌شود که جن به خواندن قرآن گوش داده‌اند، خدا به آن حضرت دستور داده که این مطلب را به امت خویش برساند، اینکه جن قرآن را عجیب خوانده‌اند به علت مطالب عالیه آن و به علت بیان ناحق بودن معتقدات

---

[١] لفظ «انه» در این آیه اجماعا بفتح الف خوانده‌اند و در بقیه با فتح و کسر هر دو خوانده است (رجوع شود به مجمع البیان).