تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٦٩ - شأن نزول

مطالب سوره

٤- در این سوره می‌خوانیم که گروهی از جن به تلاوت قرآن که توسط حضرت رسول صلّی اللَّه علیه و آله خوانده می‌شد، گوش کرده و به آن ایمان آورده‌اند و آنها قبل از شنیدن قرآن مشرک بوده‌اند.
آنها مانند سابق برای شنیدن بعضی از اسرار به آسمان بالا رفته ولی با کمال تعجب دیده‌اند که آسمان پر از محافظ است و آنها را می‌رانند، آن گاه گفته‌اند: این چه پیشامدی است؟ آیا بناست بلائی نازل شود یا خیری پیش آید و نظیر این سخنان.
در آیه پانزده سخن جن تمام می‌شود، از آیه شانزده استنتاجی است از آیات گذشته که در آنها توحید و نبوت و معاد و در آخر عصمت انبیاء مطرح می‌شود.

شأن نزول

٥- از آیات معلوم نمی‌شود که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله جن را دیده است، همین قدر به دست می‌آید که آنها تلاوت قرآن را شنیده‌اند در مجمع البیان از ابن عباس نقل است که گوید: رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله چیزی بر جن نخواند و آنها را ندید آن حضرت با گروهی از یاران خود به بازار عکاظ رفتند در حالی که شیاطین از رفتن به آسمان منع شده بودند، آنها به میان قوم خویش باز گشته و جریان را باز گفتند.
گفتند: در شرق و غرب زمین بگردید و ببینید چه اتّفاق افتاده است، گروهی از آنها به «تهامه» گذر کردند که آن حضرت با یاران خویش نماز صبح