تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٥ - شرحها

شرحها

فصل دوم از فصول سه گانه مطالب سوره است، و آن وقوع قیامت و احوال مردم در آنست. ناگفته نماند: قیامت دارای سه مرحله است: ویرانی عالم، تشکیل نظم جدید، زندگی در بهشت و جهنم، در آیات زیر هر سه قسمت ذکر شده است.
١٣- فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ.
در سوره طه ذیل آیه ١٠٢ در نکته‌ها در باره نفخ صور توضیحی آمده است المیزان آن را کنایه از زنده شدن و احضار در حشر می‌داند نه دمیدن به صور، نَفْخَةٌ واحِدَةٌ اشاره به آسان بودن بعث است که به نفخ دوم نیازی نیست، نظیر:
فَإِنَّما هِیَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ نازعات/ ١٣.
١٤- وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً.
نتیجه نفخ صور است که زمین و کوه‌ها مانند آرد کوبیده و نرم می‌شوند، در جای دیگر آمده: کَلَّا إِذا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا فجر/ ١٢، وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا واقعه/ ٥. دَکَّةً واحِدَةً اشاره به سرعت و آسانی آنست ١٥- فَیَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ.
یعنی روزی که زمین و کوه‌ها کوبیده شوند قیامت آغاز و واقع شده است.
١٦- وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِیَ یَوْمَئِذٍ واهِیَةٌ.
در باره شکافته شدن آسمان در سوره انشقاق خواهد آمد که این کلمه به فرو ریختن اجرام از محلهای فعلی و انفجار خود آنها هر دو شامل است، منظور از «واهیة» شاید آن باشد که فرموده: وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَکانَتْ أَبْواباً نبأ/ ١٩