تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣١٣ - اشاره

[سوره الحاقة (٦٩): آیات ١٣ تا ٢٤]

اشاره

فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ نَفْخَةٌ واحِدَةٌ (١٣) وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا دَکَّةً واحِدَةً (١٤) فَیَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ (١٥) وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِیَ یَوْمَئِذٍ واهِیَةٌ (١٦) وَ الْمَلَکُ عَلی أَرْجائِها وَ یَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّکَ فَوْقَهُمْ یَوْمَئِذٍ ثَمانِیَةٌ (١٧)
یَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفی مِنْکُمْ خافِیَةٌ (١٨) فَأَمَّا مَنْ أُوتِیَ کِتابَهُ بِیَمِینِهِ فَیَقُولُ هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِیَهْ (١٩) إِنِّی ظَنَنْتُ أَنِّی مُلاقٍ حِسابِیَهْ (٢٠) فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ (٢١) فِی جَنَّةٍ عالِیَةٍ (٢٢)
قُطُوفُها دانِیَةٌ (٢٣) کُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِیئاً بِما أَسْلَفْتُمْ فِی الْأَیَّامِ الْخالِیَةِ (٢٤)
١٣- چون در صور دمیده شود یک دمیدن،
١٤- و برداشته شود زمین و کوه‌ها و کوبیده شوند یک کوبیده شدن،
١٥- آن روز قیامت واقع می‌شود.
١٦- آسمان شکافته می‌شود و آن در آن روز سست است،
١٧- ملائکه در اطراف آن هستند و عرش پروردگارت را بالای سر مردم هشت ملک حمل می‌کند: