تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٦٩ - شرحها

شرحها

چون به حکم بَلْ لَجُّوا فِی عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ کافران و مشرکان از مقام مخاطب بودن ساقط شدند، لذا در این آیات به رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله خطاب شده که آیات حق را بر آنها بخواند، خطاب «قل» شش دفعه در آیات فوق تکرار شده و در رابطه با اهمیت مطلب است، آیات شریفه مصادیقی از توحید و دائم الخیر (تبارک) بودن خدا هستند توأم با تهدید و انذار.
٢٣- قُلْ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَکُمْ وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِیلًا ما تَشْکُرُونَ.
خلقت انسان از جانب خدا و با اراده خداست از بدن انسان دو دروازه مهم به جهان خارج باز می‌شود: چشم و گوش. آنچه از این دو راه داخل بدن می‌شود به وسیله قلب تجزیه و تحلیل و بررسی می‌گردد، این هر سه در زندگی انسان کمال ضرورت را دارد و بدون آنها انسان بیش از یک چوب خشک نیست، این حقائق «یدرک و لا یوصف» هستند آری هر قدر شکر کنیم کم شکر کرده‌ایم خطاب قَلِیلًا ما ... به مشرکان است.
٢٤- قُلْ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ وَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ.
صدر آیه مقدمه است برای ذیل آن و گرنه آن در آیه قبلی گذشت یعنی ادامه خلقت شما به بعث می‌انجامد.
٢٥- وَ یَقُولُونَ مَتی هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ.
از وَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ سؤالی متولد می‌شود و آن اینکه: حشر کی خواهد بود؟ النهایه مشرکان آن را به صورت مسخره می‌گفتند.
٢٦- قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ.
بارها وقت قیامت به هر نیت که باشد از آن حضرت سؤال شده و در جواب