تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١٨ - شرحها

کلمه‌ها

کاین: ای بسا. «کاین» کلمه‌ایست مرکب از کاف تشبیه و «ای» منون در غالب افاده کثرت می‌کند.
عتت: عتو: تجاوز و نافرمانی. «عتت»: نافرمانی کرد.
نکر: (بر وزن قفل) منکر و ناپسند «الفظیع الذی لم یر مثله».
الباب: عقل‌ها، مفرد آن لبّ است به معنی مغز است مانند مغز بادام، راغب آن را عقل خالص گفته است.

شرحها

در این آیات به یکی از نوامیس خلقت اشاره شده و آن اینکه مردم آبادیها از فرمانهای خدا تجاوز کرده و تار و مار شدند، در آخرت نیز اهل عذاب خواهند بود، علی هذا باید اهل تفکر و اندیشه از خدا بترسند و خود را در معرض انتقام خدایی قرار ندهند.
رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله آمده تا مردم را از ظلمات شرک و کفر به طرف نور ایمان خارج کند که عاقبتش بهشتهای جاودان است، خدایی که آسمانها و زمین را خلق کرده است و قدرت به همه چیز دارد، می‌تواند اهل ایمان را به بهشت برساند و اهل تجاوز را تار و مار کند.