تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٩ - اشاره

[سوره الحدید (٥٧): آیات ١٢ تا ١٥]

اشاره

یَوْمَ تَرَی الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِناتِ یَسْعی نُورُهُمْ بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ بِأَیْمانِهِمْ بُشْراکُمُ الْیَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِینَ فِیها ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (١٢) یَوْمَ یَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذِینَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِکُمْ قِیلَ ارْجِعُوا وَراءَکُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً فَضُرِبَ بَیْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فِیهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ (١٣) یُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَکُنْ مَعَکُمْ قالُوا بَلی وَ لکِنَّکُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَکُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْکُمُ الْأَمانِیُّ حَتَّی جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ (١٤) فَالْیَوْمَ لا یُؤْخَذُ مِنْکُمْ فِدْیَةٌ وَ لا مِنَ الَّذِینَ کَفَرُوا مَأْواکُمُ النَّارُ هِیَ مَوْلاکُمْ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ (١٥)
١٢- روزی می‌بینی مردان و زنان مؤمن را که نورشان در پیشاپیش و در طرف راستشان شتابان است، مژده شما امروز بهشتهایی است که از زیر آنها نهرها روان است.
١٣- در آن پیوسته‌اید. آنست نجات بزرگ یاد آر روزی را که مردان و زنان منافق، باهل ایمان گویند: در رفتن به ما مهلت دهید تا از نورتان بهره گیریم گفته می‌شود:
به پشتتان برگردید، نور دیگری بجوئید، میان آنها دیواری زده می‌شود که آن دیوار دری دارد.
١٤- باطنش رحمت و ظاهرش از طرف آن عذاب هست فریاد کشند: آیا ما با شما نبوده‌ایم؟! گویند: آری ولی شما خود را به فتنه انداختید و منتظر ماندید و در شک شدید و آرزوهای دروغین مغرورتان کرد تا امر خدا آمد، و شیطان شما را به خدا جری نمود.