طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٨٩ - الخامسه طلحه بن عبيد اللّه رضي اللّه عنه
و سلم بود: اول رقيه، دوم ام كلثوم. و او را از براي آن ذو النورين گفتندي، و پيش ازو هيچكس را اين دولت نبوده است، كه دو دختر پيغامبري در نكاح آورده است و جمله مصحفها را بر يك مصحف كه ابو بكر و عمر، به خط زيد ثابت جمع كرده بودند جمع كرد. و او صد و چهل و شش حديث روايت كند از مصطفي عليه السّلام.
اسماء اولاد او: عبد اللّه اكبر و اصغر، و عمرو، خالد و ابان [١] و وليد، و سعيد و عبد الملك، و دختران او هشت بودند. و اللّه اعلم بالصواب. الرابع علي المرتضي رضي اللّه عنه
نام مادر او فاطمه بنت اسد بن هاشم بود، و اول كسي كه مادر و پدر وي هر
دو هاشمي بودند، علي رضي اللّه عنه بود، و ولادت او در سنه ثلاث و ثلثين
بود از عام الفيل، و او را فضايل بسيار است: پسر عم نبي بود و شوهر فاطمه
زهراء و پدر سبطين، و مصطفي را بدرجه هارون بود مر موسي را، نشر علوم اسلام
ازو بود.
اسد اللّه و اسد رسول اللّه بود. و از مصطفي پانصد و سي و هفت
حديث روايت كند و اسماء اولاد او حسن و حسين و محسن و پسر حنفيه [٢] كه
او را محمد اكبر گفتندي و محمد اوسط و محمد اصغر و ابو بكر و عمر اكبر و
اصغر، و يحيي و عثمان و عباس اكبر كه او را سقا گفتندي و جعفر اكبر، و عبد
اللّه اكبر و اصغر، و عون [٣] و دختران او هشت بودند، رضي اللّه عنهم.
طلحه ابن عبيد اللّه بن عثمان، برادرزاده ابو بكر صديق رضي اللّه عنه بود و كنيت او ابو محمد، و مادر او صفيه [٥] خواهر علاء حضرمي [٦]، و روز احد طفي عليه السّلام او را طلحة الخير خواند، و از بس وجود و عطاء روز حنين او را طلحة الجود خواند، و طلحة الطلحات هم گفتندي، و روز احد خود را سپر مصطفي عليه السّلام كرد، و هفتاد و پنج زخم نيزه و تير و شمشير خورد و تير بر انگشت او رسيد، يك انگشت او بيكار شد. و او مرد لعل و سپيد بود، ميانه بالا
[١] اصل وپ: آياز. طبري و غيره: ابان
[٢] پ. محمد حنيفه.
[٣] اصل: عوف. طبري و غيره: عون.
[٤] اصل: عبد اللّه. الاصابه: عبيد اللّه.
[٥] كذا، الاصابه (٣- ٣٩٠) الصعبه بنت الحضرمي.
[٦] اصل: حصرمي.