طبقات ناصري ج‌١ ٢٠٩ السادس نوح بن نصر ..... ص : ٢٠٩
پسر داشت: عبد الملك و منصور. جلوس امير نوح بن نصر به تخت امارت عجم در پنجم شعبان سنه احدي و ثلثين و ثلثمائه بود. و مدت ملك او دوازده سال و سه ماه بود، و أمير المؤمنين المتقي باللّه نوح نصر را عهد و لوا فرستاد، و ولايت عجم و خراسان بتمام چنانچه پدر [١] داشت، بر وي مقرر فرمود و امير نوح وزارت و نيابت و تدبير امور خود بامام شمس الائمه ابي الفضل محمد بن الحكم السرخسي صاحب مختصر كافي [٢] رحمة اللّه عليه فرمود. و اين امام علامه كارهاء ملك بر قاعده عقل و علم و انصاف، و جاده شرع و معاملت آغاز كرد، چنانچه يك نكته نگذاشت، تا امير نوح بسبب عصيان عبد اللّه بن اشكان [٣] خوارزمشاه بمرو آمد در شهور سنه اثنتين و ثلث مائه، و آن مهم بكفايت رسانيد. باز در شهور سنه خمس و ثلثين و ثلثمائه به سبب عصيان عم خود ابو اسحاق كه به بغداد گريخته بود، و از أمير المؤمنين المستكفي باللّه بر خراسان عهد ولوا ستده و آمده. و ولايات جبال و خراسان در ضبط آورده. تا امير نوح براي دفع او بمرو آمده، جمله امرا و حشم و ارباب سيف، از علم و عدل شمس الائمه تنگ آمده بودند. و از وزارت او سير آمده. بر ان سبب كه دست متعديان و ظالمان تمام بر بسته بود، در طلب محالات ايشان را بكلي دفع كرده. به هيچ وجه دست آن جماعت در حصول مرادات هوا و ظلم در نمي‌شد. امير نوح به حشم و سپاه از براي دفع عم خود امير اسحاق محتاج گشته بود، و لشكر روي به مخالفت و موافقت عم او آورده.
جماعتي از لشكركشان ظالم علم دشمن، بنزديك امير نوح در رفتند كه همه استرادت [٤] حشم و تشويش مملكت، و تفرقه امور دولت از دست وزير شمس- الائمه حاكمست [٥]، او را بدست ما بازده، و الا جمله با عم تو منضم شويم امير نوح بضرورت آن امام را بدست جماعت ظالم باز داد، او را

[١] اصل: چنانچه باز داشت.
[٢] راجع باين شخص (ر: ١٧) تعليقات آخر كتاب.
[٣] كذا در اصل وپ. اما در الكامل (٨: ١٦١) و ابن خلدون (٤: ٣٤٥) و مجمل فصيحي: عبد اللّه بن اشكام. راورتي. اشكاب. اشكان، اشكام، اسكاب باختلاف نسخ خطي.
[٤] اصل: استرادب حسم. پ: امترادت حشم
[٥] پ: حايلست (ر: ١٧).