ابو بكر صديق رضي اللّه عنه. نام او عبد اللّه بود، و نام پدر او عثمان بود، و كنيت او ابو قحافه بود، و ولادت او بعد عام الفيل بود سه سال، و اول كس بود كه اسلام آورد، و از مصطفي صد و چهل و دو حديث روايت كند، و يار غار مصطفي بود و حق تعالي او را صاحب محمد ميگويد بقوله: ثاني اثنين إذ هما في الغار [١] و بقوله تعالي: اذ يقول لصاحبه لا تحزن ان اللّه معنا. [٢] و مناقب او بسيار است و احوال او بعضي در ذكر خلافت او گفته شده است، و وفات او در بيست و هفتم ماه جمادي الاخري سنة ثلاث عشر [٣] بود، و عمر او شست و سه سال بود، و نامهاي فرزندان او عبد اللّه [٤] و عبد الرحمن و محمد و عايشه و ام كلثوم، و اسما مادر عبد اللّه زبير، رضي اللّه عنهم، و اللّه اعلم.

الثاني عمر بن الخطاب رضي اللّه عنه‌

مادر او خيثمه بنت هاشم مخزومي [٥] بود، و ولادت او پيش از فجار [٦] اعظم بود، به چهار سال، و آن حربي بود در عرب كه در شهر حرام افتاد در جاهليت، و دران حرب فجور بسيار رفت، و عمر رضي اللّه عنه بعد از پنج سال از ظهور نبوت، اسلام آورده بود، چون سي و نه تن اسلام آورده بودند عمر اسلام آورد، چهل تن شدند، و اسلام آشكارا كرد، و او پانصد و سي و هفت حديث از مصطفي روايت كند. اسماء اولاد او [٧]: ابو عبد اللّه، و عاصم، و زيد اكبر، و زيد اصغر، و عبد اللّه و عبد الرحمن اكبر و اصغر، و كنيت او ابو شحمه بود. [٨] و دختران او پنج بودند، و شهادة او آخر ذي الحجه سنه ثلاث و عشرين.

الثالث عثمان بن عفان رضي اللّه عنه‌

عثمان عفان رضي اللّه عنه، مادر وي اروي بنت كريز [٩] بود، و ولادت او بعد از ميلاد مصطفي عليه السّلام بود باندكي. و او شوهر دختر مصطفي صلّي اللّه عليه و اله و سلّم

[١] قرآن، التوبه ٤٠
[٢] قرآن، التوبه ٤٠
[٣] در اصل خوانده نمي‌شود از مبحث سابق گرفته شد اما تاريخ وفات ابو بكر «رض» بقول طبري و مجمل ٢٢ جمادي الاخري است.
[٤] اصل: ابو عبد اللّه ولي در طبري و غيره: عبد اللّه
[٥] نسخه پنجاب: كذا به مبحث خلافت عمر «رض» رجوع شود.
[٦] اصل: بحار.
پ: بخاز. ولي صحيح آن فجار است، مطابق بقول جمهور.
[٧] به حاشيه مبحث خلافت عمر رض رجوع شود
[٨] مرجع ضمير او عبد الرحمن اصغر است كه بقول مسعودي بو شحمه كنيت داشت.
[٩] اصل: كو [؟] ر، از طبري و غيره نوشته شد.