چون سلطان غازي معز الدين محمد سام به دميك شهادت يافت، و سلطان بهاء الدين بن محمود طاب ثراه در راه برحمت حق پيوست، چنانچه پيش ازين تحرير يافته است، خصمان ملك غور و غزنين و باميان و هند از تخمه شنسبانيان [٢] دو فريق ماندند، يك فريق سلاطين غور، و دوم فريق سلاطين [٣] باميان. چون مرقد سلطان معز الدين از منزل دميك بجانب غزنين روان كردند، ملوك و امراء ترك كه موالي سلطان غازي بودند مرقد سلطانرا با خزانه فاخر، از دست امراء و ملوك بقهر بستدند، و در قبض آوردند، و چون بطرف كرمان [٤] رسيدند، مؤيد الملك وزير محمد عبد اللّه سنجري رحمه اللّه با چند تن از معارف امراء اتراك بطرف غزنين با مرقد سلطان نامزد شدند، باتفاق يك ديگر ملوك، و ملك تاج الدين يلدوز [٥] كه مهتر ملوك ترك و بزرگتر بندگان سلطاني بود، بكرمان [٦] مقام كرد، و چون مرقد بغزنين رسيد، بعد از دو روز سلطانان باميان [٧] علاء الدين محمد و جلال الدين (علي) پسران سلطان بهاء الدين سام بامياني باستدعاء امراء غور چنانچه سپه‌سالار سليمان سيش [٨] و سپه‌سالار خروش [٩] و ديگر معارف دار الملك غزنين از طرف باميان برسيدند، و در شهر غزنين آمدند. علاء الدين محمد سام بامياني كه پسر مهتر بود بتخت نشست، و امراء حاضر [١٠]، از ترك و غوري همه در بيعت او آمدند، و خزانه غزنين كه از كثرت اموال و نفايس، گنج قارون را ده يك محصول خود شمردي، جمله بطريق مناصفه در قسمت آورد.
ثقات چنين روايت كرده‌اند: كه قسمت سلطان جلال الدين بامياني كه برادر كهتر بود، دويست و پنجاه حمل شتر از زرعين و مرصعينه [١١] و ظرايف زر و سيم برسيد، كه بطرف باميان برد، چون مدتي بگذشت

[١] راورتي: سلطان علاء الدين محمد بن بهاء الدين محمد سام بامياني
[٢] اصل: سنسبانيان
[٣] اصل:
سلطان
[٤] اين كرمان همان كرمان معروف ايران نيست، بلكه جائي بود در راه غزنه و هند و اكنون به فتحتين گويند و در كوهسار كرم واقع است. ر: ٣٧
[٥] مط: يلدز
[٦] اصل: يك زمان مقام.
[٧] اصل: سلطانان خسرو باميان
[٨] اصل: سليمان سيف.
[٩] مط: حروش. راورتي: سپه‌سالار خروشي
[١٠] مط: حاص.
[١١] مط: مرصعيه و ظرافيه زر و سيم.