طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ١٢٣ - الطائع للَّه

ابو القاسم عبد اللّه بن المكتفي، مادر او كنيزك بود، ولادت او در سنه اثني [١] و تسعين و مائتين بود. و بيعت او در صفر سنه ثلاث و ثلثين و ثلث مائه، و بروايت سلامي [٢] در صفر سنه اربع بود، و بعد از بيعت، امير نوح پسر احمد را لواء و عهد عجم فرستاد در وقت او آل بويه غلبه كردند و عراق در ضبط آوردند، در ميان او و احمد بويه مخالفت افتاد، و خليفه را پسر بويه بگرفت و ميل كشيد، روز پنجشنبه بيست (و) دوم ماه جمادي الاخري سنه اربع و ثلاثين [٣] و ثلث مائه: و مطيع را بيعت كردند و در ان وقت قحط افتاد، و خلق بسيار هلاك شدند، چون پسر بويه از بغداد برفت، كار بر خلق آسانتر گشت، و مدت خلافت او يك سال و چهار ماه بود و السلام علي اهل الاسلام.

ابو القاسم الفضل بن المقتدر، ولادت او در سنه احدي و ثلث مائه بود ابو الحسن بويه با او بيعت كرد، و اول دولت را قاعده نيكو نهاد، و هر چه در عهد مستكفي از جاده معدلت، بواسطه تشويش ادراك مختل شده بود، بقرار اصل معدلت باز آورد، و او را رب الدولت لقب شد. مطيع نوح نصر را عهد و لواء فرستاد به ممالك عجم، و چون بيست و نه سال از ولايت مطيع بگذشت، او را افلاج ظاهر شد خود را از خلافت خلع كرد، و به پسر خود الطائع للّه، در سنه ثلاث و ستين و ثلث مائه خلافت داد، و بعد از آن بدو ماه برحمت حق پيوست. و اللّه اعلم.

ابو بكر [٤] عبد الكريم بن المطيع، ولادت او در سنه عشر [٥] و ثلث مائه بود، و بيعت او پدر او كرد، هم در آن روز كه خود را از خلافت خلع كرد، و او عهد و لواء فرستاد، عبد الملك بن نوح ساماني را، در ايام دولت او روميان غلبه كردند و شهرهاي شام و طرسوس و انطاكيه بستدند و تا به حمص [٦] از حد شام بيامدند، و مغربيان خروج كردند و مصر را بگرفتند و برابر مصر شهري بنا كردند