طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٢٧٠ - الاول اتابك سنقر السنجري

لشكر خوارزمشاه [١] نامزد او ميشد، بدست نمي‌آمد، تا او بطمع سپاهان [٢] بعراق آمد، و ميان او و اتابك فارس سعد خصومت مي‌شد، ناگاه سلطان محمد خوارزمشاه بديشان رسيد، يوزبك منهزم شد، و مستأصل گشت و آذربيجان از دست او بيرون شد و درگذشت. الرابع اتابك ابو بكر بن محمد

اتابك ابو بكر بن محمد پادشاه بزرگ بود، و عراق و جبال در تصرف او آمد، و با خلق عدل و احسان كرد، و اطراف ممالك را از خصمان صاف گردانيد، و در عراق و اران و آذربيجان مدارس و مساجد ساخت، و در مراغه مدرسه بس بزرگ بنا كرد، و علما را عزيز داشت، و او را بندگان مدبر و خاص خود بسيار بودند، و هر يك در شهري از شهرهاي عراق ملكي بودند و او برادر مهتر اتابك يوزبك [٣] بود، مدتي ملك راند و درگذشت رحمة اللّه عليه و اللّه اعلم.

الفرقة الثانية ملوك فارس‌

الاول اتابك سنقر السنجري [٤]

چون سلطان سنجر فارس با تابك سنقر داد، و آن ممالك را در ضبط آورد با خلق عدل كرد و احسان ورزيد، و بعضي از برادرزادگان سنجر بعد از فوت سلطان از عراق بزمين فارس آمدند، و ايشان را باصطخر فارس فرستاد، و وظايف معين كرد، و مايحتاج معاش ايشان مهيا گردانيد، و اسم شاهي ايشان را مسلم داشت، و خود باسم اتابكي در ممالك تصرف كرد، و مدتها ملك راند و درگذشت. و السلام علي من اتبع الهدي [٥].

---

[١] اصل: او بود، كه جند خوارزمشاه پ: مانند متن
[٢] اصل: سياحان. راورتي: اسپهان
[٣] اصل:
اوزبك، در اصل بدون همين جا در تمام موارد ديگر، و نيز در ترجمه راورتي همواره يوزبك نوشته. و برخي مؤرخان ديگر نيز اوزبك مي‌نويسند
[٤] مولف در شرح اتابكان كوتاهي‌هايي دارد، براي شرح (ر: ٢٥).
[٥] قرآن. طه ٤٧.