طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٤٣٩ - الطبقة الحادية و العشرون في ذكر السلاطين الشمسيه (بالهند)

الطبقة الحادية و العشرون في ذكر السلاطين الشمسيه (بالهند)

الحمد للّه ذي الفضل [١] و الاحسان و الكرم و الامتنان. علي انعم اهل الايمان بالامن و الامان في ظل دولة الشمسيه و جناب آل التتمش [٢] السلطان و صلوات [٣] علي محمد صاحب السيف و البرهان، و السلام علي آله و اصحابه سادة القبائل و قادة البلدان.
اما بعد: چنين گويد ضعيف ترين بندگان درگاه سبحاني، منهاج سراج جوزجاني [٤] بلغه اللّه الي اعلي الاماني، چون ارادت قديم باري تعالي و تقدس در ناصيه بنده، آثار دولت و انوار مملكت تعبيه كرده باشد، چون ما در زمانه بحمل جنيني چنين [٥] بارور گردد، پرتو آن محمول بر جبهه او ظاهر باشد، و چون هنگام وضع (آن) حمل آيد [٦]، و آن صاحب دولت در قماط مسقط رأس ملفوف گردد [٧]، فرح نظاره سوي آن ولادت بر همه چهرها پيدا آيد (و از هنگام ولادت) تا (به) ايام نقل از مسكن عادت، بمنزل سعادت، همه حركات و سكنات او سبب راحت خلايق، و عزت وضيع (و) فايق شود، اگر رقبه‌يي (را) او در ربقه رق كشد، مالكش صاحب نعمت گردد، و اگر قدمش در طرق [٨] قطع منازل و مراحل سر باز دهد، رفقاش [٩] از اهل دولت گردند، چنانچه مهتر يوسف را عليه السلام در عقد شري مالك دعر [١٠] آورد [ند] بدعاي او بيست در شاهوار ابناء در سلك اصلش درج شد، و اگر بخانه عزيز افتاد (جفتش را) به آخر كار ملك [١١] مصر گردانيد. و اگر طفل در گاهواره بر طهارت ذيل او گواهي داد، و شهد [١٢] شاهد من اهلها، بعاقبت هم در خدمت او وزير مملكت گشت، عنايت ازليه و كفايت ابديه، چنين [١٣] ظاهر گردد. و اللّه اعلم.

---

[١] اصل: اللّه الذي الفضل
[٢] اصل: الشمس. مط: التمش
[٣] مط: و الصلاة
[٤] اصل: جورجاني.
[٥] مط: چنين جنيني
[٦] اصل: آمد
[٧] اصل: كرد
[٨] مط: طرف
[٩] اصل: وقفاش؟. پ: و نقاش؟
[١٠] اصل: زعز. پ: و عز؟ تاريخ طبري: مالك بن دعر. مجمل: مالك دعور. تفسير طبري: مالك بن ذعر.
[١١] مط: ملكه
[١٢] اصل: و شهيد. قرآن، يوسف ٢٦
[١٣] اصل: خير.