طبقات ناصري(تاريخ ايران و اسلام) - سراج جوزجانی، منهاج الدین - الصفحة ٣٢ - موسي كليم اللّه و هارون الوزير
حق تعالي از زير پاي وي چشمه پيدا آورد، تا در آنجا غسل كرد، و صحت يافت. حق تعالي او را بيست و شش فرزند بخشيد، و مال و مويشي دو چند آنكه داشت، كرامت كرد، و بر سر او از نماز پيشين تا نماز شام ملخ زرين بباريد. پس از آن حق تعالي او را باهل روم فرستاد، و بردين مهتر ابراهيم، تا آن وقت كه عيسي عليه السّلام بيامد. و اللّه اعلم بالصواب. شعيب النبي عليه السّلام
نام مهتر شعيب بزن [١] بود، و در نسب او اختلافست، و او نابينا بود،
چنانكه ايزد عز و جل فرموده است: و انا لنراك فينا ضعيفا [٢]. و چنين
ميگويد كه او خطيب انبياء بود، ايزد تعالي او را باهل مدين فرستاد، و ايشان
اصحاب الايكه بودند، در مكيال و ميزان نقصان كردندي، چنانكه خداي تعالي
فرمود: «و لا تنقصوا المكيال و الميزان» [٣].
محمد اسحاق روايت
ميكند: كه شعيب بن مراوليت بن دعويل بن هران بن عنقا بن راس بن اسحاق بن
ابراهيم عليه السّلام بود [٤]. وهب ميگويد: كه دختر لوط در خانه مهتر
شعيب بود، و بعد از هلاك قوم او مهتر شعيب اعرج و اعمي بود، و او را حق
تعالي باهل مدين فرستاد، و حرارت بر ايشان گماشت، و ايشان در بيشه پناه
كردند، ابري بر ايشان فرستاد، تا در ميان سايه آن ابر پخته شدند، و هلاك
گشتند، و پس از آن چندگاه مهتر شعيب برحمت حق پيوست، و اللّه اعلم
بالحقيقه.
موسي بن عمران بن بصير بن واهب بن لاوي بن يعقوب [٥] و اخوه
[١] كذا في الاصل: ولي طبري (ص ٢٢٥) يترون آورده.
گزيده (ص ٤٢) شعيب بن تويب بن عنقا بن مدمان بن ابراهيم.
[٢] قرآن، هود ٩١
[٣] قرآن هود، ٨٤.
[٤] طبري (ص ٢٢٥- ١) قرار تورات: شعيب بن صيفون بن عنقا بن ثابت بن مدين بن ابراهيم.
و كان ابن اسحاق يقول: هو شعيب بن ميكائيل من ولد مدين. مسعودي (ص ٢٨- ١) شعيب بن نويت بن رعويل بن مر بن عنقاء بن مدين، بن ابراهيم. مجمل (ص ١٩٨) پسر مشعون بن عفان بن مدين بن ابراهيم.
[٥] مسعودي (ص ٢٨- ١) موسي بن عمران بن قاهث بن لاوي بن يعقوب. مجمل (ص ٢٠٣) بحواله تاج التراجم: موسي ابن عمران بن يصحر بن قاهب بن لاوي بن يعقوب. طبري (ص ٢٧٠- ١) موسي بن عمران بن يصهر بن قاهث بن لاوي بن يعقوب. گزيده: (ص ٤٢) موسي بن عمران بن قماث بن لاوي بن يعقوب.