اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٤١ - امارات متحده عربی

دلار بالغ گردید، اگر امارات مبلغ ٦/٢ میلیارد دلار طی سالهای ٧٧ ١٩٧٤ به کشورهای کمتر رشد

یافته به عنوان کمک در جهت توسعه رسمی اعطاء نکرده بود، این مبلغ حتی بیش از مقدار فعلی آن

بود. بخش غیر ذخیره ای دارایی رسمی خارجی (قریب ٦ میلیارد دلار) عمدتا صرف خرید املاک و

بیمه شرکتها در ایالات متحده آمریکا و اروپای غربی می گردد. اداره پورت فولیو الگویی را تقلید

می نماید که توسط ابوسود یک فرد فلیسطینی که به عنوان پدر مشی سرمایه داری کویت شهرت یافته

است بنیان نهاده است. پرداخت کمک به طور نامناسب تری انجام پذیرفته و تعداد بی شماری وام و

امتیاز توسط افراد و سازمانهای خصوصی و دولتی متعدد اعطاء گردیده اند. زاید از نظر سخاوت

شهرتی کسب کرده است. حدود نیمی از این کمکها به کشورهای جبهه پایداری(confrontation states)

تعلق گرفته و دیگر کشورهای عربی، کشورهای اسلامی دوست و ممالک ضد اسرائیلی در آفریقای

سیاه نیز کمک دریافت نموده اند. (S-NF)

بر خلاف سخاوت دولتی و شخصی زاید، رهبر دوبی، یعنی راشد، علیرغم درآمد نفتی قابل

توجهش به خست شهرت یافته است، او برای تأمین طرحهای گزاف توسعه (اقتصادی) در دوبی از

وامهای خارجی بهره جسته است.در حقیقت احتمالا بهره وامهای دوبی به زودی به ٣٥ درصد خواهد

رسید (در مقابل ٥/٢ درصد برای کل امارات) و این امر راشد را وادار خواهد نمود که ذخایر ارزی

خارجی رسمی امیرنشین خود را تهی نموده طرحها(ی توسعه) را بتعویق انداخته و از ابوظبی طلب

نجات نماید.(S)

بومیان و خارجیها

هر چند اکنون اکثر اتباع امارات قادرند موقعیت خود را بهبود بخشیده و از خدمات اجتماعی

گوناگونی بهره جویند با این همه ثروت هنوز به طرز نابرابری تقسیم گردیده است. هنوز حدود ٢٥

درصد از نیروی کارگری بومی به کشاورزی و ماهیگیری اشتغال دارند، و کسانی که روشهای سنتی را

در کشاورزی به کار می گیرند احتمالاً از درآمدی معادل فقط ١٠٠ دلار در سال برخوردار می باشند.

درآمد بسیاری از شهرنشینان در امیرنشینهای فقیرتر کمی بیش از این مقدار است. شهروندان اغلب به

علت فقدان مهارت برای کسب اشتغالات پر درآمدتر به دلسردی و نارضایتی مبتلا می شوند. به هر

ترتیب، خصوصیات سنتی جامعه ترکیب نسبتا هماهنگ مذهبی (٩٠ درصد سنی، ١٠ درصد شیعی) و

امنیت پلیسی تاکنون امارات متحده عربی را از افراط گراییهای جدی مصون داشته است.

اما بومیان کمتر از ٣٠ درصد جمعیت امارات را تشکیل می دهند. خارجیان عمدتا پاکستانیها،

هندیان، عمانی ها، یمنی ها و فلسطینیان که به علت رونق اقتصادی ناشی از نفت (به داخل امارات)

جذب گشته اند، اکثریت نیروی کارگری را تأمین می نمایند. این امر به ویژه در ابوظبی و دوبی که

خارجیها ٩٠ درصد کارگران شهرها را تشکیل می دهند، چشمگیر است. این هجوم بیگانگان طبیعتا

نگرانی قابل توجهی در میان رهبران امارات در ارتباط با حفظ ارزشها و نهادهای محلی به وجود

آورده است. دولت تلاش می کند که به منظور بهبود مهارتها در میان نیروی کارگری داخلی شرایط

تحصیل و آموزش های حرفه ای را برای ایشان فراهم نماید. همچنین امارات قوانینی در ارتباط با

کارگری وضع نموده است تا تعداد کارگران خارج از کنترل دولت و بیگانگانی که به طور غیرقانونی در