اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٣٤ - فصل سوم (فعالیت، ادغام و تغییر سازمان آرمیش مگ)
زودی به سازمان ملل ارسال می گردد. این اولین باری است که قرارداد ژاندارمری برای ثبت ارائه
می شود، زیرا هنگامی که منشور سازمان ملل قابل اجراء گردید، این توافقنامه در مرحله اجراء بود و
ماده ١٠٢ بدین ترتیب تفسیر شده است که توافقنامه بعد از تشکیل سازمان ملل به اجراء درآید
(هرچند این توافقنامه به عنوان یک سند آشکار از طرف اداره چاپ دولتی برای فروش در دسترس
عموم بود.) توافقنامه اصلاحی (دایر بر حذف وظیفه فرماندهی) به عنوان یک قرارداد جدید تلقی شده ،
بنابراین تحت عنوان ثبت سازمان ملل و از سری قراردادهای مربوط به تجدید چاپ قرار
می گیرد.»وب
سند شماره (٢٠)
محرمانه
گزیده ای از تلگرام
متن زیر گزیده ای از تلگرام محرمانه و بدون شماره (ثبت نشده م) وزارت امور خارجه (آمریکا
م) به تاریخ ١٦ ژوئن ١٩٤٩ ( ٢٦ خرداد ١٣٢٨ م) می باشد.
«... این وزارتخانه در تاریخ ٢٣ می یادداشتهای تبادل نظر که حاوی مطالب مربوط به هیئت
نظامی آمریکا در ارتش ایران بود، را برای نماینده آمریکا در سازمان ملل فرستاد تا روند اداری برای
ثبت آنها در دبیرخانه سازمان ملل را انجام دهد. مشکل می توان حدس زد که چه زمانی سازمان ملل
آنها را منتشر خواهد ساخت.»
سند شماره (٢١)
«کپی» شماره ١٤٠٥مورخ ٧ مردادماه ١٣٢٨ (٢٩ ژوئیه ١٩٤٩)
«نامه سفیر ایران در آمریکا به وزیر امور خارجه آمریکا»
سفیر ایران احترامات فائقه خود را به عالیجناب وزیر خارجه تقدیم نموده و مفتخر است با اشاره
به مذاکرات فراوان خود به آقای لوئی هندرسن (Loy Henderson) مدیر اسبق دفتر امور خاور نزدیک
و آفریقا، و یادداشت خود به تاریخ ٤ اوت ١٩٤٨، و همچنین مذاکرات مکررش با آقای ساترث ویت
(Satterthwaite)، جانشین آقای هندرسن؛ به تشویق ایشان مطالب زیر را به اطلاع برساند:
١) کمک نظامی جهت تجهیز ارتش ایران، برای کمک به تحرک بیشتر آن جهت مقاومت در مقابل
تجاوز خارجی و حفظ نظم داخلی.
٢) کمکهای مالی و فنی برای به جریان انداختن پروژه های اجتماعی، کشاورزی و صنعتی جهت
ارتقاء سطح زندگی مردم.
بدین وسیله دولت قادر خواهد بود با تبلیغات موذیانه کمونیستی مقابله نموده و به مبارزه اش علیه
تجاوز، که همیشه در صف نخستین آن بوده است، ادامه دهد.
در این مذاکرات، سفیر اشاره نمود، با این که دولت متبوعش طی دو سال گذشته مقاومت از خود
نشان داده است، ولی بدون کمکهای مادی احتمالاً قادر به تحمل فشاری اینچنین شدید برای مدتی
طولانی تر نخواهد بود، مگر این که کمکهایی از قبیل آنچه به دیگر ملل دوستدار آزادی که در شرایط