اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٧٥ - فصل سوم (فعالیت، ادغام و تغییر سازمان آرمیش مگ)

سند شماره (٦١)

بدون طبقه بندی تاریخ : ١٨ سپتامبر ١٩٦١ ٢٧ شهریور ماه ١٣٤٠

فقط برای مسئولین سفارت آمریکا، تهران

شماره : ١٣٦

موضوع : افزایش احتمالی پرسنل نظامی آمریکا در ایران

پرسنل واحدهای نقشه برداری مهندسی ارتش آمریکا، متشکل از تقریباً ٣٠ افسر کادر و افسر

وظیفه از سال ١٩٥٦ تحت مدیریت و جمعی بخشی مهندسی پادگان خلیج بوده اند. گروه مذکور ستاد

عملیاتی از گردان ٣٠ مهندسی (پایگاه نقشه برداری) را شکل می داد: این گروه بعداً توسط دسته ٣٢٩

مهندسی (بررسی زمین شناسی) که آن نیز دارای استعداد ٣٠ افسر کادر و افسر وظیفه بود، جایگزین

شد. این واحد و واحدهای قبلی، تحت مفاد توافقنامه ای بین ارتش آمریکا و ارتش شاهنشاهی ایران

که در ١٠ فوریه ١٩٥٥ (٢١ بهمن ١٣٤٤ م) امضاء شده، وارد ایران شده بودند. مقصود از توافق

مذکور اجرای یک طرح مشترک نقشه برداری در ایران بود، این طرح در پنج سال گذشته در دست

اجراء بوده است. سرهنگ تی. دبلیو. ویت چرچ افسر فرمانده گردان ٦٤ مهندسی (پایگاه نقشه برداری)

به سفارت اطلاع داده است که نظر به عدم رضایت از پیشرفت برنامه نقشه برداری به خاطر کمبود

تعداد پرسنل مهندسی شاغل در طرح، تصمیم گرفته اند که دسته ٣٢٩ مهندسی را ترخیص و آن را با

گردان ٦٤ مهندسی با استعداد ٣٠٠ افسر کادر و وظیفه جایگزین سازند. آن دسته ترخیص شده است

و پیشقراولان گردان ٦٤ مهندسی، متشکل از تقریباً ٥٠ افسر کادر و وظیفه وارد ایران شده و بخشهایی

را در تهران و استانها مستقر ساخته اند.

کپی مدارک زیر توسط فرمانده دسته ای از گردان ٦٤ مهندسی به سفارت داده شده است: الف)

ترتیبات همکاری بین ارتش شاهنشاهی ایران و ارتش آمریکا برای انجام عکاسی هوایی، کنترل زمین

شناسی و نقشه برداری از ایران «مورخ ١٠ فوریه ١٩٥٥، امضاء شده توسط سرتیپ هدایت، رئیس

وقت ستاد مشترک ارتش شاهنشاهی ایران و سرلشگر جان. ام. ویلیامز معاون وقت ستاد G -٢ارتش

آمریکا؛ ب) یک یادداشت تفاهم بدون تاریخ برای کار کنترل زمین شناسی در ایران بین «خدمات

نقشه ای ارتش آمریکا» و «سازمان جغرافیایی ارتش شاهنشاهی ایران»، امضاء شده توسط سپهبد

نوتاش از ارتش شاهنشاهی ایران و سرهنگ جی. دی. ابل از خدمات نقشه ای ارتش آمریکا؛ ج)

یادداشتی از خلاصه مذاکراتی که منجر به طرح مشترک ارتشهای ایران و آمریکا شده است و همچنین

جزئیات کامل روشهای فعال سازی این پروژه، کپی این سه یادداشت به ضمیمه ارسال شده است.

قابل توجه این است که «ترتیبات همکاری» تعداد پرسنل نظامی آمریکایی شاغل در این طرح را

قید نکرده است، در حالی که پاراگراف b ٤ (٢) و (٣) از «یادداشت تفاهم» بیان می کند که «ارتش

آمریکا مسئول تأمین مهندسین پروژه که دارای اختیارت کاملی در اجرای طرح هستند، می باشد.» و

«تأمین ١٥ تا ٢٠ تکنسین آمریکایی دیگر در صورت نیاز» این سند حاوی مذاکرات مقدماتی است که

آن نیز حاوی پاراگراف ٥ (U)می باشد که قید نموده: «در توافقی که در ١٨ ژانویه ١٩٥٦ در ایران به

عمل آمد، مجوز ورود ٣٠ نفر پرسنل به ایران صادر شد». در هیچ جای دیگر این اسناد از تعداد

پرسنل آمریکایی مجاز برای اجرای طرح نقشه برداری مشترک در ایران، ذکری به میان نیامده است.