اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٣٩ - امارات متحده عربی

رشد کنترل نشده

فقدان اهداف ملی هماهنگ و رهبری واحد اشتباهات بسیار و ضایعات فراوانی در ارتباط با

هدایت و نیل به تجددگرایی در امارات متحده عربی به بار آورده است. پیش از آغاز استخراج نفت در

سال ١٩٦٢ این منطقه از فقیرترین نقاط جهان بود و اقتصاد آن بر کشاورزی بخورونمیر ماهیگیری و

روابط بازرگانی دوبی (به صورت قانونی و غیرقانونی) با کشورهای همسایه متکی بود. افزایش در

تولید استخراج نفت و بالا رفتن بهای آن طی سالهای ٧٤ ١٩٧٣ درآمدهای حاصله از نفت را از

یک میلیارد دلار در سال ١٩٧٣ به حدود ٩ میلیارد دلار در سال ١٩٧٧ ارتقاء داد. طی سالهای ٧٨

١٩٧٤ این افزایش ناگهانی درآمد میزان سالانه رشدی معادل بطور متوسط ٢٠ درصد در تولیدات

ملی غیرنفتی را تأمین می نمود. با در نظر گرفتن جمعیت کمی معادل ٨٦٠ هزار نفر، رونق اقتصادی

حاصله از نفت این تولیدکننده وابسته به اوپک را به یک از ثروتمندترین کشورهای جهان تبدیل نمود

به طوری که درآمد سرانه به بیش از ١٥ هزار دلار بالغ گردید.

رونق اقتصادی حاصله از نفت بی هدف و خارج از کنترل بوده است. فدراسیون کوشیده است که

در آن واحد شبکه های ارتباطی و حمل نقل را گسترش داده، کشور را صنعتی کرده و مردم را در

ارتباط با خدمات اجتماعی تأمین نماید. فقدان برنامه منظم و همکاری سیاسی، به اسراف، تکثیر لوازم

و یک بحران بانکی کوتاه مدت منجر گردید.

در نتیجه کمبود نیروی کارگری و خدمات پشتیبانی نامناسب، مشکلات جدی ای در ارتباط با

تدارکات و به خصوص در بخش (اقتصادی) ساختمان ایجاد گردید. تورم در سال ١٩٧٦ به ٣١ درصد

رسید و در سال ١٩٧٧ به ٣١ درصد رسید و در سال ١٩٧٧ هنوز به ٢٢ درصد بالغ می شد.

قسمتی از عدم نتیجه مطلوب که در روند توسعه به چشم می خورد ممکن است معلول رقابت میان

امیرنشین ها بوده و با طرحهایی که تنها به منظور کسب شهرت پیشنهاد می شوند ارتباط داشته باشد.

چهار فرودگاه بین المللی که فاصله میان هر یک برابر با چهار ساعت رانندگی است ساخته شده اند و

ساختمان سه فرودگاه دیگر نیز جزء برنامه است. دوبی در حال اتمام ساختمان بزرگترین اسکله

جهان یک بندر با گنجایش ٧٤ کشتی برای تأمین خدمات یک شهر جدید صنعتی، و بزرگترین

کوره (gas-fired)گازسوز آلومینیم در دنیا می باشد. این تجهیزات با بنادری که هم اکنون در ابوظبی و

دوبی وجود دارند و بندر جدیدی در شارجه و ساختمانهای مشابهی در بحرین به رقابت خواهند

پرداخت.

در حالی که پروژه های عمده رو به اتمام می باشند. توسعه دیوانه وار سالهای نخستین تعدیل

می گردد. رشد ناخالص ملی غیر نفتی در مقایسه با حدود ٤٠ درصد افزایش در سال ١٩٧٤ طی

سالهای ١٩٧٧ تنها قریب ١١ درصد رشد یافته است. به علاوه دولت مرکزی با برنامه ریزی منسجم

فاصله زیادی دارد و هر یک از امیرنشینها همچنان مسئول امور مالی و نفتی خود می باشد.

ابوظبی با ذخیره نفتی کافی برای تأمین میزان فعلی استخراج یعنی ٥/١ میلیون بشکه در روز طی

شصت سال آینده درآمد کافی برای استمرار برنامه توسعه (اقتصادی) خود را دارا می باشد. در عین

حال اکتشاف (منابع نفتی) بیش از پیش، استفاده از ذخایر گاز، و اقداماتی در جهت حفظ ذخایر نفتی

نظیر تعیین سقف تولید به منظور تأمین ثروت نسلهای آینده مورد تأکید قرار دارد.