اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٧٥ - دورنمای تصویب کنوانسیون وین در آمریکا
رژیم شاه تصور می کرد با دستگیری و سرکوبی گروه ”محمد بخارائی“ ریشه اعمال قهرآمیز را
برای مدتی طولانی خشکانیده و می تواند با آسودگی به حیات خود ادامه دهد ٬ ولی هنوز ٣ ماه از
اعدام انقلابی منصور نگذشته بود که صدای رگبار مسلسل ٬ کاخ مرمر را به لرزه درآورد. ساعت ٩
صبح روز ٢١ فروردین ١٣٤٤ یکی از نگهبانان کاخ مرمر به نام ”رضا شمس آبادی“ در سرسرای
کاخ مرمر به طرف شاه اقدام به تیراندازی نمود ٬ ولی قبل از اینکه موفق شود شاه را به سزای اعمال
خیانتکارانه اش برساند ٬ توسط دو درجه دار گارد مورد اصابت قرار گرفت.
این حادثه انعکاسی از نارضایتی شدید و اوضاع قابل انفجار در ایران بود ٬ به همین جهت حکومت
سعی نمود با تمام قوا از علنی شدن آن جلوگیری نماید اما موضوع چیزی نبود که قابل انکار و اخفاء
باشد. حمله در مرکز شهر و در کاخ مرمر انجام گرفته بود و جمع زیادی از مردم از خیابانهای اطراف با
شنیدن صدای مسلسل ٬ به کنجکاوی پرداخته بودند و خبر با سرعت درز پیدا کرده و به سر زبانها
افتاده بود و همه جا از ترور شاه سخن گفته می شد ٬از این رو مقامات رژیم در مقام اغفال و انحراف
افکار عمومی برآمدند و اولین خبر روزنامه ها از طریق سازمان امنیت این بود که ”بین چند نفر سرباز
در کاخ مرمر نزاعی در گرفت که منجر به تیراندازی و کشته شدن چند نفر سرباز گردید“. روز بعد
گزارش دیگری که دروغ اول را اصلاح می کرد ٬ منتشر شد به این صورت که ”هنگامی که اعلیحضرت
همایونی شاهنشاه! به دفتر کار خود در کاخ مرمر نزول اجلال! می فرمود ٬ سرباز وظیفه ای گویا بر اثر
جنون آنی ٬ به تیراندازی دست زد و باغبان و دو مأمور را به قتل رسانید و خود کشته شد.“
معافیتهای گمرکی برای مستشاران
دورنمای تصویب کنوانسیون وین در آمریکا
سند شماره (٦٩)
تلگرام وارده به شماره ١٠٣١تاریخ: ١٤ می ١٩٦٥ ٢٤ اردیبهشت ١٣٤٤
از: وزارت امور خارجه واشنگتنبه: سفارت آمریکا تهران
طبقه بندی: استفاده اداری محدود مرجع: تلگرام سفارت به شماره ١٢٧١
طبق ماده ٥١، کنوانسیون وین تنها بین دولتهایی که سند تصویب کنوانسیون را تسلیم نموده اند و یا
به آن ملحق شده اند به اجراء گذاشته می شود. ایران در تاریخ ٥ فوریه ١٩٦٥ (١٦ بهمن ١٣٤٣ م)
سند تصویب آن را تسلیم نمود. آمریکا هنوز کنوانسیون را تصویب نکرده و در سنا بلاتکلیف باقی
مانده است.
من فکر می کنم که سؤال شما در ارتباط با وضعیت پرسنل نظامی آمریکا می باشد. این حقیقت که
کنوانسیون به این صورت بین آمریکا و ایران قابل اجراء نیست (تأکید می شود، نیست) باعث کاهش
تعهدات جداگانه ای که ایران در یادداشت شماره ٩٧٦٢ به تاریخ ٩ دسامبر ١٩٦٤ (ارسال شده به
وسیله تلگرام ٣١٣ A به تاریخ ١٥ دسامبر ١٩٦٤)، مطابق با ماده ٣٧ (٢) در مورد تسری مصونیتها
و معافیتها به پرسنل نظامی و غیر نظامی آمریکا متقبل شده، نمی گردد (تکرار می شود، نمی گردد).
دولت آمریکا یادداشتهای سفارت به شماره های ٤٢٣ به تاریخ ١٩ مارس ١٩٦٢ و ٢٩٩ به تاریخ ١٣
دسامبر ١٩٦٣ و پاسخ وزارت (خارجه ایران م) به تاریخ ٩ دسامبر ١٩٦٤ را به عنوان اساس
قرارداد الزامی بین دو دولت، تلقی می نماید.بال