اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٣٢٢ - مشکل مربوط به دلال شرکت گرومن

چرا.

علیرغم منع قراردادی ایران از استفاده از عاملین دریافت کمیسیون، یکی از مقامات عالیرتبه دولت

ایران در اوایل ١٩٧٤ به گرومن اطلاع داد که نباید بیش از این از لاوی استفاده کند، ولی اعتراضیه

دیگری را مطرح ننمود. در ژوئن ١٩٧٥، طوفانیان اسناد دولتی را در اختیار مقامات گرومن قرار داد تا

بدانند چرا لاوی در لیست سیاه قرار گرفته است. او نیز توصیه کرد که بهتر است گرومن بیش از این از

لاوی استفاده نکند. ولی هیچ نشانه ای دال بر این نیست که او گفته باشد گرومن از مفاد قرارداد سرپیچی

کرده و یا خواستار دریافت ٢٨ میلیون دلار کمیسیون مورد نظر شده باشد.

شرکتی که فیوج رئیس و مدیر اجرایی اصلی آن است یعنی شرکت بین المللی EFC، دارای دفتری

در خیابان ٣٣ ورث در مانهاتان نیویورک و شماره تلفن آن نیز ٤٤٥٠ ٤٣١ می باشد و مأموریت آن

انجام خرید برای نیروی هوایی سلطنتی ایران.... فیوج گفته است که کمیسیون را به خاتمی یا طوفانیان

نداده، ولی اظهار داشته که آنها را می شناسد.

جاده پرپیچ و خم بین قرارگاههای بتاپیج گرومن و تهران، منبع معاملات سودآور اولین بار در سال

١٩٧٢ پی ریزی شد. لاوی که در منزل نه چندان باشکوه خویش در پلین دیوی می کرد با مقامات

شرکت در ماه سپتامبر تماس گرفت و گفت آماده است در زمینه فروش اف ١٤ به ایران کمک کند.

در آن زمان شرکت گرومن به خاطر قراردادهای سختی که با نیروی دریایی منعقد ساخته بود ضرر و

زیان بسیاری را متحمل می شد.

مقامات گرومن در ابتدای امر و در نتیجه بدبینی به تحقیق در مورد اعتبارات لاوی پرداخته و طبق

اسناد موجود یک قرارداد پرداخت کمیسیون در تاریخ ٢ فوریه ١٩٧٣ با لاوی منعقد ساختند. لاوی

گفت که مدت ٢٤ سال است که به عنوان دلال دریافت کننده کمیسیون عمل می کند و ٢٦ مورد از

تجهیزات آمریکایی را از طریق اعتبار خویش به فروش رسانیده است.

لاوی گفت که او درها را به روی گرومن باز کرده و مدعی است که به خاطر آشناییش با خاتمی

در دهه ١٩٥٠ از طریق بازی در دو تیم فوتبال مختلف توانسته بود با وی رابطه ای برقرار سازد. وی

می گوید که خاتمی مقدمات برگزاری جلسات توجیهی برای دیگر مقامات نیروی هوایی ایران را فراهم

نمود، تا آنها با استعدادها و توان رزمی اف ١٤ که برای نیروی دریایی آمریکا طراحی شده بود آشنا

شوند. اورام گفت لاوی یکی دو نفر از سرهنگها را معرفی کرده بود و اسامی افراد مناسبی را که

می بایست با آنها ملاقات شود نیز در اختیار شرکت قرار داده بود. اورام می خواست طی دو مصاحبه

چنین وانمود کند که لاوی تنها به ارائه خدمات لجستیکی برای آمریکاییهایی که به ایران سفر می کردند

اکتفا می کرده است. ولی گذشته از نقش لاوی در فروش اولین ٣٠ فروند اف ١٤هابه ایران در ژانویه

١٩٧٤، اورام نسبت به خدمات ارائه شده، توسط وی هیچ گونه نارضایتی را ابراز نداشته است....

... مقامات گرومن به خصوص اورام، دریاسالار رابرت ال. تاون سند رئیس شرکت بین المللی

گرومن و توماس ا. برانکاتی رئیس بخش عملیاتی ایران در گرومن را بازنشسته کردند، چون

می دانستند که در صورت ارائه سفارش دوم آنها ضرر و زیان بسیاری را به شرکت وارد خواهند

ساخت.

ایران در نظر داشت بار دیگر به خرید این جنگنده ها بپردازد و انتظار می رفت که اینبار به رقیب