اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤٥٧ - برونئی
نظارت کرده و به تدریج سهام متناسب را در زمینه فرآیندهای پایانی پالایش گاز و نفت خریداری
نماید.
در اوایل سال ١٩٧٥ به دنبال وضع عجولانه قوانین توسط قوه مقننه مالزی که تقریبا کنترل کامل
فعالیتهای نفتی در زمینه فرآیندهای ابتدایی را به دولت محول نمود، شک و تردید سرمایه گذاران
بشدت افزایش یافت. قانون جدید سبب شد که بسیاری از کمپانیهای نفتی خارجی عملیات اکتشافی را
متوقف و اکثر اقدامات توسعه ای را به صورت معلق درآورند. علاوه بر این، مذاکرات مربوط به
قراردادهای اشتراک در تولید با شل و اکسون که حدود بیش از یکسال ادامه داشت نهایتا تا پایان سال
گذشته به نتیجه نرسیده بود. کونوکو که با پتروناس در حال مذاکره می باشد، تا به حال تنها کمپانی
خارجی دیگری است که خواستار کسب امتیاز در تولید است.
گرچه جو شک و تردید تا حدودی از میان رفته ولی گویا مالزی به چند دلیل از میزان نسبتا کند
رشد توسعه نفت راضی به نظر می رسد:
این کشور نیاز زیادی به گسترش صادرات نفتی به عنوان منبع درآمد ارز خارجی ندارد. برنامه
سوم مالزی (١٩٨٠١٩٧٦) با وجود وابستگی بسیار به سرمایه گذاری بخش خصوصی، در نظر ندارد
تولید نفت را بیش از سطح کنونی بالا ببرد. صدور کالاهای اولیه دیگر به مالزی این توانایی را داده
است تا در رابطه با پرداختهای بین المللی وضع خوبی داشته باشد.
حامیان نظریه صرفه جویی در دولت و مردم اظهار می دارند که اگر سطح تولید پایین نگه داشته
نشود منابع نفتی در دهه آتی به پایان خواهد رسید.
عدم اعتماد زیاد کمپانی های خارجی به دولت و قوانین گذشته به همراه سوء نیت های پیش آمده
در نتیجه مذاکرات طولانی در مورد تجدید قراردادها مانع از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری شده
است.
کمپانیهای نفتی کوچکتر در رابطه با سوابق قراردادهای اشتراک در تولید اکسون و شل ناراضی
هستند.
عقیده بر این است که میزان زیاد خطر و هزینه عظیم پروژه های توسعه نفت مالزی برای کمپانیهای
نفتی بزرگ منافع بیشتری در بر دارد.
دورنما
انتظار می رود گسترش منابع نفتی مالزی در طی چند سال آینده به طور تدریجی ادامه داشته باشد.
شرایط زمین شناسی معمولاً مناسب و مناطق بکر و وسیع می تواند سرمایه و تکنولوژی خارجی لازم
را جذب نماید. دولت هنوز هم متعهد است که در تجارت نفت نقش قدرتمندی را برای بخش
خصوصی حفظ کند و انتظار نمی رود قوانین جدید که محدود کننده عملیات کمپانیهای نفتی خارجی
هستند، مانند قوانین سال ١٩٧٥ در آینده نزدیکی مورد تجدید نظر قرار گیرد. تحت این شرایط ما
انتظار داریم که تا سال ١٩٨٠ تا ١٩٨١ سطح تولید نفت مالزی شاید به ٢٥٠٠٠٠ تا ٣٠٠٠٠٠ بشکه
در روز افزایش یابد.
برونئی