اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥٨١ - فصل سوم (فعالیت، ادغام و تغییر سازمان آرمیش مگ)
«مقاطعه کار» خوانده می شوند) را که برای انجام وظایفش آن گونه که در این ترتیبات آمده است
مناسب می داند، انتخاب و استخدام نماید. از آنجا که چنین مقاطعه کارانی (و نیز مقاطعه کاران فرعی
آنها) ایرانی نبوده و توسط مهندس بخش برای کار طبق این ترتیبات به ایران وارد می شوند، از آنان
درخواست پرداخت حق ثبت و اجازه کار و یا حفظ نمایندگی دائمی در ایران پس از تکمیل قرارداد،
نخواهد شد. دولت ایران بدون توجه به ملیت، به افراد غیرایرانی که برای انجام کار طبق این ترتیبات
توسط مهندس بخش و یا با رضایت او توسط مقاطعه کاران و مقاطعه کاران فرعی آنها به ایران وارد
می شوند. اجازه ورود خواهد داد دولت ایران پرداخت هر گونه حق یا هزینه برای ورود یا خروج این
افراد، قرنطینه اجازه کار و یا اجازه اقامت را متحمل می شود. وزارت جنگ پس از دریافت لیست
اسامی این افراد از مهندس بخش، آن را به وزارت خارجه ارسال می نماید و ویزای آنها خود به خود
توسط وزارت خارجه صادر می شود.
بخش ٦ از «ترتیبات ساختمان سازی نظامی» مذکور می گوید:
«مهندس بخش و کارکنانش و نیز وابستگان آنها از همان امتیازاتی برخوردار خواهند شد که طبق
پاراگراف ٧ موافقتنامه کمک دفاعی متقابل مورخه ٢٣ می ١٩٥٠، به دیگر پرسنل فنی دولت ایالات
متحده که دولت ایران اجازه ورود به آنها می دهد، تعلق می گیرد».
آن وزارتخانه در یادداشت مورخه ٢٩ آوریل ١٩٦٤ خود گفته است که هیچ تغییری در روند ثبت
گذرنامه در نظر گرفته نشده است ولی در عین حال از این پس گذرنامه های مورد بحث، برای ثبت به
شهربانی کل باید ارجاع شود.
با توجه به مواد مورد اشاره از موافقتنامه ساختمان سازی نظامی مورخه ١٩٥٦، سفارت احتراماً
پیشنهاد می نماید که مناسب است همچون گذشته گذرنامه های اتباع ایالات متحده و کشورهای ثالث
اعم از مقاطعه کاران، مقاطعه کاران فرعی، کارکنان غیرنظامی و وابستگان آنها، توسط وزارت
امورخارجه شاهنشاهی ثبت گردد.
سفارت فرصت را برای تجدید احترامات فائقه خود نسبت به آن وزارتخانه شاهنشاهی، مغتنم
می شمرد.سفارت کبرای ایالات متحده آمریکا تهران
سند شماره (٧٠)
یادداشت رسمیتاریخ : ١٨ می ١٩٦٤ ٢٨ اردیبهشت ١٣٤٣
از : دونالد ا. لوئیس
به : آقای اس. راک ول
موضوع : ثبت کارکنان آمریکایی و کشورهای ثالت که برای پادگان خلیج کار می کنند.
وزارت امور خارجه، هر چند وقت یک بار پیشنهاد کرده است که مایل است، ما گذرنامه افراد
فوق الذکر را به جای وزارت خارجه که در حال حاضر عمل می شود از طریق شهربانی ثبت کنیم.
چنین تغییری ظاهراً به این معنی است که این کارمندان مربوط به قرارداد و وابستگانشان مجبور
خواهند بود اجازه اقامت و مجوز کار بگیرند. همچنین مشمول قوانین مالیات بردرآمد و شاید سایر
مقررات شوند.