اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٠١ - یمن شمالی
را تقویت نماید. چندین کمیته اصلاح، تعاونی، انجمن مهاجرین و مؤسسات دیگری که قدرتهای سنتی
و قبیله ای را در معرض تهدید قرار می داده اند، تأسیس گردید. با این همه دولت هرگز قادر نبود کنترل
کامل خود را بر بسیاری از مناطق کشور، به ویژه بر شمال شرقی آن اعمال نماید.
پس از آن که حمدی در اکتبر سال ١٩٧٧ به قتل رسید. بسیاری از برنامه ها اصلاحی وی نیز به
فراموشی سپرده شدند. دولت تحت رهبری جانشین سرهنگ احمد القشمی، قالب شخصی و نظامی تر
به خود گرفت. تکیه بر نیروهای نظامی پس از قتل قشمی توسط مأموری از یمن جنوبی در ژوئن سال
١٩٧٨ همچنان ادامه یافت. رئیس جمهور فعلی سرهنگ دوم علی عبداللّه صالح خارج از قوای مسلح
پایگاه قدرتی ندارد و مورد تنفر بعضی عناصر درون قوای مسلح نیز می باشد، زیرا آنان گمان می کنند
که وی مسئول مرگ حمدی محبوب بوده است.
رژیم صالح با این مشکل روبروست که ساکنین یمن شمالی را متقاعد نماید که قادر است،
مشکلات فراوان سیاسی و اقتصادی این کشور را حل کند. در عین حال، حکومت فعلی بایستی به
شرایط امنیتی نابهنجاری که به واسطه فعالیتهای خرابکارانه مارکسیستی یمن جنوبی ایجاد گردیده
است، رسیدگی نماید.
یمن شمالی: رهبران حکومت
نام مقام سوابق
علی عبداللّه صالح رئیس جمهور زیدی
محمد احمد آل جونید معاون نخست وزیر در امور مالی و اقتصادی شافعی
عبدالکریم آل امیریانی وزیر کشاورزی نامشخص
حسین عبداله الامری وزیر امور خارجه نامشخص
یحیی حسین آل وزیر اطلاعات و فرهنگ نامشخص
محمد حمود خمیس وزیر کشور نامشخص
احمد آل میهانی وزیر امور عامه و شهرداریها نامشخص
تقسیماتی از دیدگاه جامعه شناسی
یک شکاف مذهبی میان سکنه ٣/٦ میلیون نفری یمن شمالی ماده منفجره بالقوه ای در چشم انداز
امنیت داخلی این کشور به شمار می رود. جماعت زیدیه از مذهب شیعه که در مناطق شمالی، مرکزی
و شرقی یمن شمالی به سر می برند قرنهاست که بر جماعت شافعی از مذهب سنی در جنوب و جنوب
غربی این کشور مسلط بوده اند. وجه تمایز این دو فرقه بیش از آنکه از تعالیم دینی ایشان نشأت
بگیرد، در خصوصیات اجتماعی و فرهنگی آنان نهفته است. از آنجا که جماعت شافعی از نقش
محسوسی در امور حکومتی محروم بوده اند، اغلب خارج از کشور به تجارت اشتغال ورزیده اند و از
این رو بیش از زیدیان تنگ نظر، در معرض تأثیرات خارجی قرار گرفته اند. شافعیان در حال کسب
مختصر نفوذی در امور سیاسی می باشند. شمار روز افزون تکنوکراتهای (متخصصین در امور صنعتی)
مورد نیاز حکومت که از عهده تهیه خدمات عمومی و اداره طرحهای مربوط به توسعه اقتصادی کشور