پیامبر را در ردیف کفر و انکار آیات الهی می‌داند[٢٨٤] و در آیات متعددی با الفاظی نظیر «اِفتراءً عَلَی الله» و «کذَبَ عَلی الله» به این مسئله پرداخته است.

یکی از راه‌های پیش‌گیری دروغ و وضع حدیث، آگاه کردن جامعه از عواقب و آثار سوء معنوی و مادی آن است که قرآن در آیات فراوانی با بیان برخی مصادیق بارز آن، بدان اشاره کرده است؛ برای نمونه، خداوند در آیه ٣٢ سورۀ زمر می‌فرماید: «فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَذَبَ عَلَى اللَّهِ وَ كَذَّبَ بِالصِّدْقِ إِذْ جَاءهُ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكَافِرِینَ»؛ چه کسى ستمکارتر است از آن کسى که بر خدا دروغ ببندد و سخن راست (و وحى الهى) را هنگامى که به سراغ او آمده تکذیب کند؟! آیا در جهنم جایگاهى براى کافران نیست؟

هم‌چنین در آیات متعددی به این نکته اشاره می‌شود که دروغ بستن به خداوند، از مصادیق «ظلم» و مهم‌ترین عاملی است که زمینۀ گمراهی را فراهم می‌سازد؛ مانند: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُوَ یُدْعَى إِلَى الْإِسْلَامِ وَ اللَّهُ لَایَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ»[٢٨٥]؛ چه کسى ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ بسته، در حالى که دعوت به اسلام مى‌شود؟! خداوند گروه ستمکاران را هدایت نمى‌کند.

نمونۀ دیگر از هشدارهای خداوند به جعل‌پردازان و دروغ‌گویان، آیۀ ١٨ سورۀ هود است که می‌فرماید: «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أُوْلَئِكَ یُعْرَضُونَ عَلَى رَبِّهِمْ وَ یَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاء الَّذِینَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ»[٢٨٦]؛ چه کسى ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ بسته؟! آنان (روز رستاخیز) بر پروردگارشان عرضه مى شوند، در حالى که شاهدان (پیامبران و فرشتگان) مى گویند: «این‌ها همان کسانى هستند که به پروردگارشان دروغ بستند. اینک لعنت خدا بر ستمکاران باد!

هم‌چنین در آیۀ «مباهله» نیز خداوند با تعبیر «فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَى الْکاذِبِینَ» عظمت دروغ نسبت به پیامبر را بیان می‌کند.

شاخصۀ دیگری که قرآن برای پیش‌گیری از این عمل زشت بیان می‌کند، اشاره به جایگاه این افراد است که می‌فرماید: «وَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ تَرَى الَّذِینَ كَذَبُواْ عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسْوَدَّةٌ أَلَیْسَ فِی جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْمُتَكَبِّرِینَ»[٢٨٧]؛ کسانی را که بر خدا دروغ بستند (و تکبر ورزیدند) مى‌بینى که صورت‌هایشان سیاه است؛ آیا در جهنم جایگاهى براى متکبران نیست؟!

[٢٨٤] . ر.ک: نحل: ١٠٥.

[٢٨٥] . صف: ٧.

[٢٨٦] . هود: ١٨.

[٢٨٧] . زمر: ٦٠.