گزارش اسكندر را ابو روح صابى از سريانى به تازى در آورده و ابن عدى آن را درست نموده است و او در نص يا متن ارسطو از ترجمه حنين از يونانى به سريانى بهره برده است.

گزارش آسپاسيوس (نزديك ١٠٠) لغوى و زبان‌شناسانه است نه فلسفى.

پاره‌هايى از گزارش او در گزارش سمپليكيوس مانده كه دوبار از اين گزارش او آورده است.

گزارش آدراستوس كه گويا بسيار ارزشمند بوده است در روزگار سمپليكيوس گم شده، و او در ان از فرفوريوس مى‌آورد.

گزارش ثامستيوس (نزديك ٣٥٠) كه خود را بسيار نزديك به ارسطو نشان مى‌دهد گزيده است نه گسترده ولى فراگيرنده است. متى گفتار يكم آن را با كمى و كاستى ترجمه كرده است.

داماسكيوس را گزارش گزيده‌ايست از دفترهاى يكم تا چهارم و هشتم طبيعى كه سمپليكيوس از آن آورده است. او از دفترهاى وى كه درباره شماره و مكان و زمان است هم آورده است.

سمپليكيوس (سده ششم) در گزارش خويش به ژرفى مى‌نگرد و از ثامستيوس و فيلوپونس خرده مى‌گيرد و آنچه از گزارش آسپاسيوس مانده است در ان مى‌يابيم همچنين پاره‌هايى از گزارش آدراستوس و اسكندر افروديسى.

فرفوريوس صورى را هم گزارشى است كه گفتارهاى يكم تا چهارم آن را بسيل مطران ترجمه كرده است (ابن ابى اصيبعه ١: ٢٠٤).

گزارش يحيى نحوى اسكندرانى بزرگ است در ده مجلد و قفطى مى‌گويد كه آن را بدست آوردم.

چهار گفتار نيمه نخستين گزارش او را قسطا بن لوقا و چهار گفتار دومى را كه نيمه دوم است عبد المسيح ابن ناعمة حمصى (نيمه يكم سده سوم) ترجمه كرده است.

به نوشته قفطى جورجس يبرودى گفته‌هاى او را با سخنان ثامستيوس بياميخته است.

او مى‌گويد كه گزارش او از رومى به تازى درآمده است. او از گزارش وى مى‌آورد.