در پايان آن (ص ١٩ و ٢٠٢) درباره عبارت پايان متن «و هل ينبغى ان ينظر في العلل و الا وائل العلم الواحد او العلوم الأكثر من واحد» ابن عدى مى‌گويد كه آن تنها در ترجمه اسحاق است و در ترجمه‌هاى سريانى و ترجمه جز ابن اسحاق نيست و آن گويا آغاز الف كبرى باشد. بدوى مى‌گويد كه اين جمله را براى پيوستن الف صغرى با بتا به ويژه «آپورى» يكم آن افزودند و اسكندر افروديسى آن را گزارش نكرد و اسكلپيوس آن را آورد ولى چيزى درباره آن نگفت (ترجمه تريكو ١: ١١٨، آلمانى ١: ٨١، انگليسى ١: ٩٥، راس ١: ٢٢١) اين بند در تفسير ابن رشد هست ولى چيزى درباره آن گفته نشده است.

٤- الامور الالهية از ابو احمد بن إسحاق اسفزارى از سده چهارم (سده دهم م) در ٢٨ مسأله كه آن را هنگامى كه در خوارزم بازش داشتند تا وى را به ستم بكشند ساخته است (فهرست ظاهريه ص ١٥ ش ٤٣/ ٤٨٧١) بيست و هشت چون و چراى فلسفى الهى است بسيار خوب درست مانند چون و چراهاى ناصر خسرو و قباديانى و امام رازى. نسخه آن در مجله تاريخ العلوم العربية (٥: ١٠٤ و ١٣٦) به عربى و انگليسى شناسانده شده است.

شهرستانى در شمار فيلسوفانى كه پيش از ابن سينا بوده‌اند از ابو حامد احمد بن إسحاق اسفزارى ياد مى‌كند كه سرگذشت او در تتمة صوان الحكمة (ص ٧٥) آمده است و از دانشمندان سده چهارم بايد باشد پردازنده اين رساله هم بايد او باشد و در نسخه به جاى «ابو حامد احمد» «ابو احمد» آمده است. در مباحثات ابن سينا (بند ٤٨٤ ص ٣٣٤) از وى ياد شده است ٥- بدوى در افلوطين عبد العرب (١٩٩ و ص ٥٥- ٦٦ ديباچه) از «كتاب فى علم ما بعد الطبيعة» لعبد اللطيف البغدادى (فصل ٢١- ٢٤) نسخه ١١٧ حكمة تيمور دار الكتب ياد كرده است. مقالة اللام آن با ترجمه آلمانى از روى ابن نسخه و نسخه ١٢٧٩ جار الله چاپ شده است. عبد الكريم شحاذه در ندوة عالمية تاريخ العلوم (به عربى ٦٩٣ و انگليسى ٢٧٣) درباره عبد اللطيف بغدادى سخن داشته است.