النجاة
(١)
ديباچه
١ ص
(٢)
فهرست نگارشهاى ارسطو
٦ ص
(٣)
دو روش جدلى يا ديالكتيك و تاريخى ارسطو
١١ ص
(٤)
پيوند دفترهاى متافيزيك با يكديگر
١٧ ص
(٥)
مسائل متافيزيك
٤٢ ص
(٦)
موضوع متافيزيك
٤٢ ص
(٧)
چگونگى نگارش متافيزيك
٤٣ ص
(٨)
چند واژه ويژه متافيزيك و الهى
٤٤ ص
(٩)
باز يادى از چند واژه ديگر
٤٦ ص
(١٠)
سخنان دانشمندان ما درباره الهى
٤٩ ص
(١١)
از دانشمندان ما كه از الهى ياد كرده و يا در ان نگارش دارند
٥١ ص
(١٢)
پنج دفتر در الهى
٥٤ ص
(١٣)
تفسير ما بعد الطبيعة
٥٦ ص
(١٤)
جامع الفلسفة
٥٦ ص
(١٥)
چند دفتر ارسطو كه در شفاء گنجانده شده است
٥٧ ص
(١٦)
ابن سينا و فلسفه او
٧٠ ص
(١٧)
چند نگارش ابن سينا
٧٨ ص
(١٨)
درباره چند مبحث از شفاء و نجات
٨١ ص
(١٩)
ابن سينا و شاگردان و آشنايان او
٨٨ ص
(٢٠)
خردهگيرى از فلسفه ابن سينا
٩١ ص
(٢١)
مسائل شفاء
٩٤ ص
(٢٢)
ترجمه فرانسوى و آلمانى شفاء
٩٤ ص
(٢٣)
ترتيب نجات
٩٦ ص
(٢٤)
پيوند نجات با نگارشهاى ديگر ابن سينا
٩٦ ص
(٢٥)
گزارشنگاران نجات
٩٧ ص
(٢٦)
نسخههاى نجات
٩٩ ص
(٢٧)
ياد چند نسخه ديگر
١٠٠ ص
(٢٨)
دانش نامه
١٠١ ص
(٢٩)
درست نامه ديباچه
١٠٤ ص
(٣٠)
فهرس مباحث كتاب النجاة من غرق بحر الضلالات
١٠٥ ص
(٣١)
درست نامه متن
١١٩ ص
(٣٢)
فهرست عكسها
١٢٠ ص

النجاة - ابن سينا - الصفحة ٥٦ - جامع الفلسفة

در فهرست آستانه قم (ص ١٧٣) از شش رسالة بغدادى ياد شده است‌

تفسير ما بعد الطبيعة

دفترهاى متافيزيك ارسطو روى هم آنچه كه قاضى ابن رشد تفسير كرده ترجمه اسطاث است مگر الف كبرى كه نظيف بن يمن آن را به عربى درآورد. اسطاث نيز در ترجمه تا به دفتر لام رسيده بود. دفتر كاف و ميم و نون را ابن رشد نداشته بود ولى محشى آن مى‌گويد كه من دارم و مى‌خواستم در نسخه بگذارم و به روش ابن رشد آن را شرح كنم. افسوس كه هيچ‌يك در نسخه ليدن نيست. دفتر دوازدهم آن ترجمه ابن زرعه است، دفتر سيزدهم هم از ترجمه نظيف است.

ترجمه عربى الهى ارسطو در درون تفسير ابن رشد آمده همان كه در دو شماره ١٩٦٢ و ١٩٦٣ ليدن (٢٠٧٤ و ٢٠٧٥ خاورى) به چند خط است، آغاز هر حرفى در اين تفسير آمده و شرح داده شده است (ص ٧٤٤ و ٧٤٥ و ١٤٠١ و ٤: ٥٥ و ٥٦ و ٦٢)

جامع الفلسفة

تلخيص ابن رشد از نگارشهاى ارسطو بنام جامع الفلسفه داراى شش دفتر از سماع تا الهى در دانشگاه (الجوامع ٣: ٢٢٥ ش ٢٧٥ نوشته ١٠٦١) هست و الهى را هم دارد و در دانشكده إلهيات تهران (١: ٤٩٧ ش ٨/ ٢٤٢ ب تنها نفس و ٢٧١ ج از سده ١١ و ١٢ بى الهى و ١٧٤٧ د نوشته ١٠٩٦ با الهى) و ملك (١٢٨٤ نوشته ١٠٧٤ ص ١٢٥ فهرست چ ٢ و ص ١٦٦ چ ٢ با الهى)، شماره آن در «حكمة تيمور» قاهره ٣/ ١١٧ است، در سپهسالار (٣: ٤٩٧ ش ١٣١٨ از سده ١٠ همه دفترها و ٤٨/ ٢٩١٢ تنها نفس) و در مجلس (٢: ٦٦ ش ١٢٨ به شكسته نستعليق هر شش دفتر و ١٦: ٣٩١ ش ٥٤٩٧ نوشته ١٠٥٢ گويا هر شش تا) هم هست و در چستربيتى شماره ٤٥٢٣ و قاهره شماره ٥ فلسفه.

اين تلخيص در هند در ١٣٦٦ از روى نسخه كهن آصفيه و نسخه نو نويس محمد رضا در ٢١ ع ٢/ ١٠١١ كه دائره المعارف دكن خريده بود چاپ شده است.

سماع طبيعى همين الجوامع را جوزيف يويج‌JosepPuig در مادريد در ١٩٨٣ با فهرست‌ها و فرهنگنامه از روى نسخه‌هاى دانشگاه و مجلس و قاهره ش ٥ فلسفه و چستربيتى و چاپ هند چاپ كرده است، بوئيژ در مجلد چهارم تفسير ما بعد الطبيعة