ش ٢/ ٦٩٢١ برگهاى ٦٢ پ- ٨٢ ر- مجلس ٢: ٣٦٦ ش ٩/ ٦١١) گويا از همين دشتكى است الامالى الفلسفية كه نسخه‌اى از آن در دانشگاه هست (٧: ٢٦١٧ ش ١٢٤٩) من در جاويدان خرد (٤: ٢ ص ٧٠ و ٧١ و ٧٧) از نسخه‌هاى ديگر آن ياد كرده‌ام و گويا هم آن از نظام الدين احمد منصورى دشتكى شيرازى باشد. در ان بندهاى بسيارى از شفاء و نجات و اشارات و بندى از مسأله دوم فلسفه ارسطو كه شهرستانى در ملل و نحل آورده است گزارش شده و از «الاستاد قدس سره» و از «محفوظات» خود كه نگارشى است از او و از حواشى البر و الاثم ياد گشته است. در ان از هستى‌شناسى و خداشناسى بروش فلسفى و از تشكيك در هستى سخن مى‌رود، از ان پيداست كه نگارنده در ٩٣٩ زنده بوده است.

٦- شاه طاهر كاشانى دكنى شاگرد محقق خفرى و درگذشته ٩٥٢ يا ٩٥٦:

حاشية الشفاء.

٧- ميرزاجان حبيب الله باغنوى شيرازى درگذشته ٩٩٤: حاشيه بر جواهر و اعراض شفاء (ملى ٧: ٧٢ ش ١٠١).

٨- شاه قوام الدين حمزه شيرازى از سده ١١: حاشيه الهى شفاء (دانشگاه ١٦:

٤٠١ ش ١/ ٦٩٢١ برگهاى ١ پ- ٦١ ر).

٩- ميرزا ابراهيم همدانى درگذشته ١٠٢٥ يا ١٠٢٦ حاشية الشفاء.

١٠- محمد باقر داماد استرابادى درگذشته ١٠٤١: حاشية الشفاء.

١٢- احمد بن زين العابدين عاملى اصفهانى شاگرد داماد استرابادى كه در ١٠٠٧ و ١٠١٣ و گويا هم تا ١٠٥٤ مى‌زيسته و پيش از ١٠٦٠ در گذشته است:

مفتاح الشفاء و العروة الوثقى فى شرح إلهيات كتاب الشفاء، ساخته ١٠٣٦ كه در چاپ سنگى شفاء ديده مى‌شود.

او چنان كه در فهرست دانشگاه نوشته ام (٣: ١٥٦) در نام گذارى الف صغرى مناسباتى عرفانى آورده است (فيلمها ٣: ٧٠- نشريه ١١: ٩١٧- ذريعه ٢١: ٣٣٣- جاويدان خرد ٤: ٢ ص ٧٣- دانشگاه ١٦: ش ٦٣٠٨) ١١- صدر الدين محمد شيرازى درگذشته ١٠٥٠: شرح الشفاء در دو جزو جداگانه يكى بر طبيعى ديگرى بر الهى.

(دانشگاه ١٦: ٣٣٣ ش ١/ ٦٦٨٤- ملى ٩: ٥٠٠ ش ١٤٧٧- ذريعه ١٣: ٣٣٥)