النجاة
(١)
ديباچه
١ ص
(٢)
فهرست نگارشهاى ارسطو
٦ ص
(٣)
دو روش جدلى يا ديالكتيك و تاريخى ارسطو
١١ ص
(٤)
پيوند دفترهاى متافيزيك با يكديگر
١٧ ص
(٥)
مسائل متافيزيك
٤٢ ص
(٦)
موضوع متافيزيك
٤٢ ص
(٧)
چگونگى نگارش متافيزيك
٤٣ ص
(٨)
چند واژه ويژه متافيزيك و الهى
٤٤ ص
(٩)
باز يادى از چند واژه ديگر
٤٦ ص
(١٠)
سخنان دانشمندان ما درباره الهى
٤٩ ص
(١١)
از دانشمندان ما كه از الهى ياد كرده و يا در ان نگارش دارند
٥١ ص
(١٢)
پنج دفتر در الهى
٥٤ ص
(١٣)
تفسير ما بعد الطبيعة
٥٦ ص
(١٤)
جامع الفلسفة
٥٦ ص
(١٥)
چند دفتر ارسطو كه در شفاء گنجانده شده است
٥٧ ص
(١٦)
ابن سينا و فلسفه او
٧٠ ص
(١٧)
چند نگارش ابن سينا
٧٨ ص
(١٨)
درباره چند مبحث از شفاء و نجات
٨١ ص
(١٩)
ابن سينا و شاگردان و آشنايان او
٨٨ ص
(٢٠)
خردهگيرى از فلسفه ابن سينا
٩١ ص
(٢١)
مسائل شفاء
٩٤ ص
(٢٢)
ترجمه فرانسوى و آلمانى شفاء
٩٤ ص
(٢٣)
ترتيب نجات
٩٦ ص
(٢٤)
پيوند نجات با نگارشهاى ديگر ابن سينا
٩٦ ص
(٢٥)
گزارشنگاران نجات
٩٧ ص
(٢٦)
نسخههاى نجات
٩٩ ص
(٢٧)
ياد چند نسخه ديگر
١٠٠ ص
(٢٨)
دانش نامه
١٠١ ص
(٢٩)
درست نامه ديباچه
١٠٤ ص
(٣٠)
فهرس مباحث كتاب النجاة من غرق بحر الضلالات
١٠٥ ص
(٣١)
درست نامه متن
١١٩ ص
(٣٢)
فهرست عكسها
١٢٠ ص

النجاة - ابن سينا - الصفحة ٦٢ - چند دفتر ارسطو كه در شفاء گنجانده شده است

١٢- ابو على حسن بن سمح مصرى عراقى درگذشته ٤١٠.

١٣- ابو الحسين محمد بن على بصرى گردآورنده گزارشهاى چهارگانه‌اى كه در چاپ بدوى آمده است.

١٤- ابو الفرج عبد الله بن الطيب عراقى درگذشته ٤٣٥.

١٥- ابن هيثم دانشمند مصرى را گزيده‌ايست از طبيعى و دفترى است در مكان و زمان (خزرجى ٢: ٩٧) ١٦- ابن رضوان مصرى درگذشته ٤٥٣ را «الانتصار لارسطوطاليس فى السماع الطبيعى» است در سى و نه گفتار (ابن ابى اصيبعه ٢: ١٠٤) ١٧- از گزارش ابن باجه دو نسخه هست: يكى در اكسفورد (٤٩٩ پوكك ٣- ١/ ٢٠٦) ديگرى در برلين (فهرست فتسشتين ١: ٨٧) (اشتاين شنايدر ٥٤) (فهرست اهلورث ٤: ٣٩٦ ش ٥٠٦٠) ابن ميمون (دلالة الحائرين ٣٥٢ و ٥٨٥ ترجمه ٣: ٢٢٢ و ٤٣٩) از آن آگاه بوده است (اشتاين شنايدر ٥٤- ديباچه معصومى بر رساله نفس ص ١٤- رسائل فلسفية بدوى ١١٦) ١٨- ابن رشد سه گزارش بر ان دارد. در تلخيص و گزيده او از طبيعى هشت مقاله است و هفتمى و هشتمى آن با متن طبيعى ارسطو برابر است.

١٩- عبد اللطيف بغدادى در گذشته ٦٢٩ (خزرجى ٢: ٢١٢ و ٢١٣).

در چاپى كه بدوى در ١٩٦٥ از طبيعى بنام «الطبيعة» كرده است گزارشهاى ابن سمح و ابن عدى و متى و ابن الطيب و ابو الحسين بصرى هست با بندهائى از اسكندر و ثامستيوس. اصل نسخه را ابو الحكم مصرى در ٤٧٠ نوشته است.

بنگريد: به دستگاه ارسطو از هاملين‌Hamelin( ص ٣٦ و ٥٩)- فهرست ابن نديم ٣١١- ابن ابى اصيبعه ١: ١٦٠ و ٢٠٤ و ٢: ٣٤ و ٣٥- قفطى ٣٨ و ٣٩- پترز ٣٠- ترانسميسيون بدوى ٧٩- ديباچه‌هاى ترجمه فرانسوى كارترون‌H .Carteron ص ١٣ و ٨ و ١٠ و ٢١ و ١٨ و ١٩ و ١٤ و ١٥ و ١٠ و ٧ و ترجمه انگليسى‌Fr .Cornford ٢ :٤٠٢ - ديباچه بدوى بر الطبيعة چاپ ١٩٦٥ ص ٦ و ٧ و ٩ و ١١ و ١٤ و ٧٦ و ٧٧ و ١٦٥.

٢- آسمان نامه ارسطو يا «پرى اورانو» را كه در چهار گفتار است و ثئوفرستوس در آسمان نامه خود از آن ياد كرده است. يحيى بن بطريق آن را به عربى در آورده و